energia.edu.pl

  • energia.edu.plenergia.edu.pl
  • O portalu
    • O autorach
    • Polityka Cookies
  • Energetyka
    • Gaz
    • Elektroenergetyka
    • OZE
    • Ciepłownictwo
    • Atom
  • Klimat
  • Samorządy
  • Kontakt
  • Search

Uncategorized

Pojęcie producenta w prawie opakowaniowym – PPWR i UC100

2026-01-09Aktualności, Klimat, Uncategorizedodpady, odpady opakowaniowe, opakowania, PPWR, producent, ROPMożliwość komentowania Pojęcie producenta w prawie opakowaniowym – PPWR i UC100 została wyłączona

Od sierpnia 2025 r. w wykazie Rządowego Centrum Legislacji trwają prace nad projektem ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (dalej: UC100, Projekt).

W poniższym artykule przybliżymy Państwu definicję producenta, którego uznać można za jedno z ważniejszych zagadnień, aby poprawnie zrozumieć Projekt.

Projekt UC100

Projekt ma na celu wprowadzenie ram prawnych dla rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE (Dz. U. L, 2025/40, 22.1.2025, dalej: PPWR).

Od dnia 12 sierpnia 2026 r. PPWR będzie bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. W tej dacie utraci moc dotychczasowa Dyrektywa 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (z wyjątkami).

Projekt ma również na celu dostosowanie systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta (dalej: ROP).

Definicja producenta

Zgodnie z art. 4 pkt 20 Projektu pojęcie producenta jest tożsame z rozumieniem go przez art. 3 ust. 1 pkt 15 PPWR.

PPWR przewiduje bardzo rozbudowaną, specyficzną definicję producenta. Pojęcie to należy intepretować w oderwaniu od jego potocznego brzmienia.

Nie chodzi bowiem wcale o podmiot, który fizycznie produkuje opakowanie lub produkt w opakowaniu (może to robić, ale nie musi), ale o podmiot, który udostępnia opakowanie po raz pierwszy na terytorium konkretnego kraju i jest odpowiedzialny za opakowanie na terenie tego kraju.

Należy podkreślić, że na gruncie PPWR pojęcie producenta nie jest samodzielne. Aby zostać zakwalifikowanym jako producent, w pierwszej kolejności dany podmiot musi zostać zakwalifikowany jako jeden z trzech podmiotów: wytwórca albo importer albo dystrybutor. Oznacza to więc, że dojdzie do nałożenia się na siebie wymogów z PPWR odnoszących się do różnych podmiotów.

Producent a Importer

Po pierwsze za producenta uznamy Importera, tj. podmiot, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii Europejskiej i wprowadza do obrotu opakowanie z państwa trzeciego, tj. spoza Unii Europejskiej. Co do zasady taki podmiot będzie Producentem nawet wówczas, gdy sprowadza do Polski opakowania lub produkty w opakowaniu pod marką innego podmiotu.

Producent a Wytwórca

Za Producenta uznamy ponadto Wytwórcę, tj. podmiot, który fizycznie wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania lub produktu w opakowaniu ze swoim logo – w odniesieniu do opakowań i produktów w opakowaniu, które Wytwórca udostępnia po raz pierwszy na terytorium konkretnego kraju.

W przypadku produktów marki własnej wytwarzanych w Polsce lub w krajach UE na zlecenie podmiotu z Polski, podmiot z Polski, pod którego marką produkty są udostępniane w Polsce, będzie zarówno Wytwórcą jak i Producentem, ponieważ udostępnia w Polsce po raz pierwszy opakowania lub produkty w opakowaniach pod marka własną.

Producent a Dystrybutor

Za Producenta uznamy także Dystrybutora, tj. podmiot w łańcuchu dostaw, inny niż wytwórca lub importer, który udostępnia opakowanie (puste lub z produktem) po raz pierwszy na terytorium konkretnego kraju. Jak widać, w tym przypadku Producentem jest podmiot, który nie jest ani Importerem ani Wytwórcą ani też jego logo nie widnieje na opakowaniu lub produkcie w opakowaniu.

Producent opakowania a producent produktu w opakowaniu

Należy zauważyć, że definicja producenta dokonuje rozróżnienia na:

  • Producenta opakowania transportowego, opakowania usługowego lub opakowania dla produkcji podstawowej,
  • Producenta produktów zapakowanych w inne opakowania (czyli w opakowania handlowe, jednostkowe).

Co do pierwszego punktu definicja odnosi się do samego opakowania. Producentem będzie zatem podmiot udostępniający po raz pierwszy w danym kraju opakowanie transportowe (np. paleta, pudło/karton do transportu), opakowanie usługowe (np. jednorazowy kubek do napoju na wynos) lub opakowanie dla produkcji podstawowej (np. etykiety na warzywach, owocach, skrzynki z warzywami/owocami) – zarówno puste jak i z produktem.

W drugim punkcie definicja odnosi się do produktu w opakowaniu. Producentem będzie zatem podmiot udostępniający po raz pierwszy w danym kraju produkt w opakowaniu (a nie samo opakowanie).

Dodatkowo, w obu tych kategoriach dokonuje się rozróżnienia z uwzględnieniem elementu transgranicznego (transport przez granice).

Za producenta zostanie uznany podmiot z danego kraju (np. z Polski), który udostępnia opakowania/produkty w opakowaniu w swoim kraju (np. w Polsce) – dotyczy każdego pierwszego udostepnienia, niezależnie od tego, komu opakowanie jest udostępniane (hurtownikowi, sprzedawcy czy użytkownikowi końcowemu).

Jeżeli natomiast podmiot z danego kraju (np. z Niemiec) udostępnia opakowania / produkty w opakowaniu w innym kraju UE (np. w Polsce), to co do zasady w tym innym kraju (np. w Polsce) zostanie uznany za producenta wyłącznie w przypadku udostępnienia opakowania/produktu w opakowaniu bezpośrednio użytkownikowi końcowemu (a nie sprzedawcy/hurtownikowi).

Powyższe oznacza, że jeżeli podmiot z Niemiec udostępnia hurtownikowi lub sprzedawcy z Polski opakowanie transportowe, opakowanie usługowe lub opakowanie dla produkcji podstawowej lub produkt w opakowaniu, to z punktu widzenia Polski i polskich regulacji podmiot z Niemiec nie będzie Producentem. W takim wypadku Producentem będzie co do zasady podmiot z Polski – jako podmiot, który po raz pierwszy udostępni te opakowania w Polsce.

Autor: r. pr. Maciej Grabek, Wawrzynowicz & Wspólnicy sp. k.

Kongres Bezpieczeństwo Polski – Total Security: Współpraca, Technologia i Strategia na Rzecz Ochrony Państwa

2024-10-25Aktualności, Uncategorizedbezpieczeństwo Polski, cybertarcza, infrastruktura obronna, technologie, zagrożenia geopolityczneMożliwość komentowania Kongres Bezpieczeństwo Polski – Total Security: Współpraca, Technologia i Strategia na Rzecz Ochrony Państwa została wyłączona

Kongres Bezpieczeństwo Polski – Total Security, który odbył się w dniach 21-22 października 2024 roku w The Westin Warsaw Hotel, zgromadził ekspertów oraz przedstawicieli administracji rządowej i biznesu, by omówić kluczowe zagadnienia związane z bezpieczeństwem państwa i obywateli.

Wydarzenie rozpoczęło się od uroczystego otwarcia oraz wystąpień Współprzewodniczących Rady Programowej: Krzysztofa Dyki, Prezesa Zarządu ComCERT, Konrada Fijołka, Prezydenta Miasta Rzeszowa, oraz Radosława Maćkiewicza, Dyrektora Centralnego Ośrodka Informatyki. Gościem honorowym był Krzysztof Gawkowski, Wicepremier i Minister Cyfryzacji, który w swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie współpracy na linii państwo-biznes oraz konieczność budowania odporności na zagrożenia cybernetyczne.

„Wiele obszarów trzeba dzisiaj omówić z perspektywy wojny totalnej, która może się wydarzyć. Bezpieczeństwa społecznego, ale i zagrożeń w cyberprzestrzeni. Łączyć się w trosce o obywatela, o Państwo i jak będzie funkcjonowało.”

~Krzysztof Gawkowski, Wicepremier i Minister Cyfryzacji,

Kongres zgromadził szerokie grono ekspertów, umożliwiając im wymianę doświadczeń i wspólne opracowanie strategii na rzecz wzmocnienia odporności Polski na różnorodne zagrożenia. Szczególna uwaga poświęcona została kwestiom budowy „cybertarczy” oraz przygotowaniom do polskiej prezydencji w Unii Europejskiej w 2025 roku. Debaty i wystąpienia były okazją do omówienia planów i wyzwań związanych z dalszą integracją infrastruktury obronnej i cybernetycznej w ramach współpracy międzynarodowej, a także rozwijaniem kluczowych technologii. Eksperci podkreślali znaczenie wzmocnienia zdolności obronnych Polski w obliczu współczesnych zagrożeń geopolitycznych.

Główne tematy poruszone podczas kongresu obejmowały bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej, suwerenność technologiczną Polski oraz wyzwania związane z transformacją cyfrową. Podczas debat, prelekcji i prezentacji uczestnicy zwrócili uwagę na konieczność zacieśniania współpracy publiczno-prywatnej oraz roli lokalnych samorządów w zapewnianiu bezpieczeństwa. Podkreślono znaczenie edukacji w zakresie rozpoznawania zagrożeń i dezinformacji, co ma kluczowe znaczenie w dobie dynamicznych zmian geopolitycznych i technologicznych. W debatach omawiano, jak tworzyć zrozumiałe i skuteczne komunikaty dla różnych grup społecznych, oraz jak rozwijać systemy wczesnego ostrzegania, aby skutecznie przeciwdziałać zagrożeniom.

Wystąpienia przedstawicieli ministerstw, czyli Konrada Wojnarowskiego, Podsekretarza Stanu, Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, Dariusza Standerskiego z Ministerstwa Cyfryzacji i Ignacego Niemczyckiego, Sekretarz Stanu, KPRM koncentrowały się na aspektach finansowania, suwerenności technologicznej i optymalizacji inwestycji w infrastrukturę krytyczną. Z kolei dyskusje na temat nowoczesnych technologii wspierających bezpieczeństwo telekomunikacji i energetyki oraz debaty dotyczące suwerenności technologicznej Polski pokazały, że transformacja cyfrowa wymaga ścisłej współpracy sektora publicznego i prywatnego.

Kongres zakończył się panelem, w którym dyskutowano na temat dobrych praktyk w zarządzaniu organizacją. Kluczową rolę w wydarzeniu odegrali eksperci i liderzy, którzy podzielili się swoimi doświadczeniami i wnioskami z zakresu ochrony strategicznych danych oraz infrastruktury.

W roli prelegentów Kongresu Bezpieczeństwo Polski – Total Security wystąpili m.in.:

  • Krzysztof Gawkowski, Wicepremier, Minister Cyfryzacji
  • Konrad Fijołek, Prezydent Miasta Rzeszowa, Współprzewodniczący Rady Programowej
  • Michał Szczerba, Poseł do Parlamentu Europejskiego, Komisja Spraw Zagranicznych, Były Przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego NATO
  • Konrad Wojnarowski, Podsekretarz Stanu, Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej
  • Krzysztof Dyki, Prezes Zarządu, ComCERT, Współprzewodniczący Rady Programowej
  • Dariusz Standerski, Sekretarz Stanu, Ministerstwo Cyfryzacji
  • Ignacy Niemczycki, Sekretarz Stanu, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
  • Paula Januszkiewicz, CEO and Founder, CQURE
  • Radosław Maćkiewicz, CEO, Centralny Ośrodek Informatyki, Współprzewodniczący Rady Programowej
  • Sebastian Kwapisz, Dyrektor Biura Cyberbezpieczeństwa, ORLEN
  • Piotr Markowicz, Dyrektor Strategii i Rozwoju Biznesu ICT, Orange Polska
  • Lucyna Szaszkiewicz, CEO & Co-Founder, 1strike.io
  • Dariusz Piotrowski, Dyrektor Generalny, Dell Technologies Polska
  • Maciej Wyczesany, Prezes Zarządu, Dyrektor Generalny, Apator SA

Partnerzy Strategiczni: Citrix, Limitless Technologies

Partnerzy: Apator, Asseco, ComCert, Engave, EY, Dell Technologies, Krajowa Grupa Spożywcza, Kyndryl, Orange, Plus, Xopero, Profescapital, ABAK,

Partner multimediów: M-sound

Kongres jest realizowany w ramach działalności MMC Polska organizującej prestiżowe kongresy, konferencje, warsztaty i szkolenia biznesowe dedykowane kadrze menadżerskiej oraz zarządom firm. Więcej na www.mmcpolska.pl.

Zapraszamy do zapoznania się z FOTORELACJĄ

Źródło: MMC Polska

Data Economy Congress

2024-09-02Aktualności, Uncategorizedkultura danych, strategie biznesowe, sztuczna inteligencja, trendy w zarządzaniu, zarządzanie danymiMożliwość komentowania Data Economy Congress została wyłączona

7-8 października 2024 r. w hotelu The Westin Warsaw odbędzie się 4. Data Economy
Congress. Wydarzenie to zapewni uczestnikom bogatą dawkę wiedzy w połączeniu z
doświadczeniem renomowanych prelegentów. Uczestnicy mogą spodziewać się
szerokiego zakresu tematycznego obejmującego najnowsze trendy i innowacje w
zarządzaniu danymi.
Program kongresu będzie obfitować w praktyczne case studies, które pozwolą na
zobrazowanie realnych wyzwań i rozwiązań stosowanych przez wiodące organizacje na
świecie.


Po uroczystej inauguracji, poprowadzonej przez współprzewodniczących Rady
Programowej dr Mariusza Cholewy, CEO BIK & President ACCIS i Szymona
Wałacha, Wiceprezesa Zarządu, InPost, pierwszy dzień kongresu rozpocznie dyskusja
na temat światowych trendów, danych w kontekście kluczowych strategii biznesowych
dla skalowalności przedsiębiorstw oraz budowania kultury danych i świadomości w
organizacjach.
Eksperci poruszą kwestię transformacji cyfrowej w sektorze publicznym oraz
zarządzanie miastami przyszłości, oparte na całościowym podejściu obejmującym
prezentację danych publicznych w szerokim ujęciu, w tym z sektora telekomunikacji,
płatności oraz sektora publicznego.


Kolejnym tematem dyskusji będzie – Portfel tożsamości cyfrowej. Omówione zostaną
zagadnienia bezpiecznego uwierzytelniania danych i zaufania, wspierane przez rozwój
regulacji, takich jak eIDAS 2.0, oraz technologie kwantowe, które mogą zarówno
zagrozić, jak i wzmocnić cyberbezpieczeństwo.
Pierwszy dzień zakończy debata na temat technologii wspierającej zrównoważony
rozwój, koncentrująca się na etycznych praktykach biznesowych, ESG oraz
transformacji cyfrowej.


Drugi dzień kongresu otworzy prelekcja i rozmowa na temat roli sztucznej inteligencji w
nowoczesnych przedsiębiorstwach, które stają przed wyzwaniem jak przygotować dane
do wdrożenia AI. Kolejnym punktem będzie dyskusja na temat przygotowania
organizacji do wdrożenia najnowszych technologii, które wymagają standaryzacji,
oczyszczania i integrowania danych oraz odpowiedzialności za ich jakość.
Jednym z ostatnich tematów będzie omówienie technologii Przemysłu 5.0, takich jak
IoT, AI, robotyka i druk 3D, które mogą znacząco zwiększyć efektywność i
optymalizować produkcję poprzez integrację systemów ERP i MES.


Kongres zakończy dyskusja w kontekście przyszłości zarządzania danymi, oparty na
strategiach decentralizacji, takich jak Data Mesh, zarządzaniu jakością danych oraz
Master Data Management, utrzymującym spójność i integralność danych.
W roli prelegentów pojawią się m.in.:
● Radosław Maćkiewicz, CEO, Centralny Ośrodek Informatyki
● Pamela Krzypkowska, Dyrektorka Departamentu Badań i Innowacji Ministerstwo
Cyfryzacji
● Aleksandra Pedraszewska, Head of AI safety, Elevenlabs
● Paweł Westfalewicz, Dyrektor Departamentu Architektury, PGE Systemy
Kongres jest realizowany w ramach działalności MMC Polska organizującej prestiżowe
kongresy, konferencje, warsztaty i szkolenia biznesowe dedykowane kadrze
menedżerskiej oraz zarządom firm. Więcej na www.mmcpolska.pl.

Aktualizacja projektu Polityki energetycznej Polski do 2040

2019-11-13Aktualności, Ciepłownictwo, Elektroenergetyka, Energetyka, Klimat, OZE, Uncategorizeddywersyfikacja źródeł paliw gazowych, niskoemisyjne technologie, oze, PEP2030, pep2040, polityka energetyczna polski 2040Możliwość komentowania Aktualizacja projektu Polityki energetycznej Polski do 2040 została wyłączona

W Ministerstwie Energii trwają prace nad aktualizacją i rozszerzeniem projektu „Polityki Energetycznej Polski do 2040 r. – strategia rozwoju sektora paliwowo – energetycznego” (PEP2040), która stanowi odpowiedź na najważniejsze wyzwania stojące przed krajową energetyką oraz wyznacza kierunki rozwoju sektora energetycznego uwzględniając zadania niezbędne do realizacji w perspektywie krótkookresowej.

PEP2040 jest to jedna z dziewięciu strategii, które wynikają z systemu zarządzania rozwojem kraju, przyjmujących jako podstawę Strategię na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR), która została przyjęta w 2017 r.

PEP2040 najsilniej wiąże się z Polityką ekologiczną państwa 2030 i Strategią zrównoważonego rozwoju transportu do 2030 roku w odniesieniu do redukcji emisji CO2 i zanieczyszczeń oraz tzw. niskiej emisji, Strategią zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa 2030 w odniesieniu do wykorzystania potencjału rolnictwa i obszarów wiejskich na cele energetyczne, Strategią produktywności i Krajową strategią rozwoju regionalnego w kontekście wzajemnych relacji sektora energii i produktywności gospodarki oraz rozwoju kraju.

Projekt PEP2040 zawiera opis stanu oraz uwarunkować sektora energetycznego, celu aktualnej polityki energetycznej oraz opis ośmiu kierunków polityki wraz z obszarami interwencji i działaniami, które są niezbędne do realizacji ww. celów w ujęciu horyzontalnym obejmującym najbliższe 20 lat, przy czym kierunki i działania obejmują cały łańcuch dostaw energii po zużycie końcowe. W dokumencie zostały również ujęte opisy wdrażania i monitorowania jak również źródeł finansowania PEP2040.

Należy przypomnieć, że głównym celem polityki energetycznej państwa jest bezpieczeństwo energetyczne, przy zapewnieniu konkurencyjności gospodarki, efektywności energetycznej i zmniejszenia oddziaływania sektora energii na środowisko, przy optymalnym wykorzystaniu własnych zasobów energetycznych.

KIERUNKI PEP2040

  • Optymalne wykorzystanie własnych zasobów energetycznych

Zgodnie z założeniami PEP2040, popyt na węgiel kamienny będzie pokrywany zasobami własnymi, a relacja import– eksport będzie miała charakter uzupełniający. Zapotrzebowanie na węgiel brunatny będzie pokrywane przez zasoby krajowe, w niewielkiej odległości od miejsca wykorzystania. Dokończona zostanie eksploatacja czynnych złóż i zagospodarowanie perspektywicznych, przy czym za perspektywiczne uznaje się złoża Złoczew i Ościsłowo, a za rezerwowe Gubin. Popyt na gaz ziemny i ropę naftową będzie pokrywany głównie poprzez import przy jednoczesny realizowaniu działań mających na celu realną dywersyfikację kierunków i źródeł dostaw i stałym poszukiwaniu krajowych złóż.

W projekcie podkreślono cel jakim jest dążenie do zwiększania roli biomasy o charakterze odpadowym oraz wykorzystanie potencjału zgromadzonego w odpadach nierolnicznych. Jednocześnie wskazano, iż zapotrzebowanie na surowce odnawialne tj. biomasę pokrywane będzie w możliwie najmniejszej odległości od wytworzenia.

  • Rozbudowa infrastruktury wytwórczej i sieciowej energii elektrycznej

PEP2040 wyraźnie podkreśla, iż Polska będzie dążyć do pokrycia zapotrzebowania na moc własnymi zasobami. Jakkolwiek krajowe zasoby węgla kamiennego pozostaną faktycznie głównym elementem bezpieczeństwa energetycznego i podstawą bilansu energetycznego kraju, celem jest wzrost popytu na inne źródła aniżeli konwencjonalne moce węglowe. W szczególności, coraz większą rolę odgrywać będą źródła odnawialne – ich poziom w strukturze krajowego zużycia energii elektrycznej może wynieść ok. 32%, przede wszystkim dzięki rozwojowi fotowoltaiki i morskich farm wiatrowych.

W celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń z sektora energii, dokonywana będzie modernizacja i/lub wycofywanie jednostek wytwórczych o niskiej sprawności i stopniowe zastępowanie ich mocami o wyższej sprawności (także kogeneracyjnymi). Głównym narzędziem redukcji emisji będzie wdrożenie w 2033 r. energetyki jądrowej – do 2043 r. powstanie 6 bloków jądrowych o mocy całkowitej 6-9 GW. Rozbudowa infrastruktury sieciowej ma również odbywać się przez rozbudowę krajowej sieci przesyłowej oraz wdrażanie inteligentnych sieci elektroenergetycznych.

  • Dywersyfikacja dostaw gazu ziemnego i ropy naftowej oraz rozbudowa infrastruktury sieciowej

Polityka energetyczna państwa ma zmierzać – zgodnie z założeniami – do zapewnienia warunków do odbioru ropy i sprawnego funkcjonowania infrastruktury wewnętrznej, w szczególności poprzez zwiększenie dostaw drogą morską. Aby uniezależnić Polskę od dostaw gazu ziemnego z jednego kierunku, konieczne jest zbudowanie Baltic Pipe oraz rozbudowanie terminalu LNG w Świnoujściu oraz budowa terminalu pływającego FSRU w Zatoce Gdańskiej.

  • Rozwój rynków energii

Projekt stawia na rozwój rynku energii w trzech kategoriach:

– rozwoju rynku energii elektrycznej (głównie poprzez poszerzenie polityki informacyjnej, jak i dopuszczenie odbiorców do rynków i upowszechnienie usług agregacji, jak też uporządkowanie generalnych umów dystrybucji),
– rozwoju rynku gazu ziemnego (głownie poprzez uwolnienie z obowiązku taryfowego gospodarstw domowych),
– rozwoju rynku produktów naftowych (głównie poprzez pokrycie części popytu na produkty naftowe przez wykorzystanie w większym stopniu biokomponentów i rozwoju elektromobilności) oraz poprzez uporządkowanie struktury właścicielskiej segmentów rynku paliowego, tak, aby spółki rafineryjne skoncentrowane były na produkcji i obrocie paliwami, a państwo miało kontrolę nad infrastrukturą kluczową dla bezpieczeństwa paliwowego).

  • Wdrożenie energetyki jądrowej

Ministerstwo Energii zakłada, iż pierwszy blok jądrowy (o mocy ok. 1-1,5 GW) zostanie uruchomiony w 2033 r., a kolejnych pięć co 2-3 lata o łącznej mocy 5-7,5 GW.

  • Rozwój OZE

Polska deklaruje osiągniecie 21-23% udziału OZE w finalnym zużyciu energii w 2030 r. Przewidywany jest rozwój technologiczny umożliwiający rozwój fotowoltaiki oraz wykorzystanie morskich farm wiatrowych. Jednocześnie, zgodnie z założeniami stale ma wzrastać liczba prosumentów energii odnawialnej oraz zwiększyć ma się rozwój klastry energii i spółdzielni energetycznych.

  • Rozwój ciepłownictwa i kogeneracji

Jednym z celów PEP2040 jest dążenie do rozbudowy oraz poprawy efektywności ciepłownictwa, a przede wszystkim do budowy i przekształcania istniejących systemów w efektywne energetycznie systemy ciepłownicze. Oczekuje się, że w 2030 r. co najmniej 85% spośród systemów ciepłowniczych lub chłodniczych, w których moc zamówiona przekracza 5 MW spełniać będzie kryteria efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego. Kluczowa jest techniczna rozbudowa ciepłownictwa sieciowego, do czego przyczyni się m.in. rozwój kogeneracji.

  • Poprawa efektywności energetycznej

W treści PEP2040 podkreślono, że działanie proefektywnościowe prowadzą do redukcji zużycia energii i mniejszych kosztów energii. Wiążą się także z wdrażaniem nowych technologii i wzrostem innowacyjności gospodarki, wpływając na jej atrakcyjność i konkurencyjność. Jednocześnie podkreśla się, że nieefektywne wykorzystanie energii jest silnie związane z problemem niskiej emisji, a głównym narzędziem walki z tym problemem jest powszechna termomodernizacja budynków mieszkalnych oraz zapewnienie ekologicznego dostępu do ciepła oraz elektromobilność i działania zaplanowane dla rozwoju rynku paliw alternatywnych.

***

Uwagi do projektu można zgłaszać do 29 listopada 2019.

autor: Joanna Nowak, Wawrzynowicz i Wspólnicy Sp. k.

Odwiedź też:

Portal zamówienia.org.pl
POWERPOL
prawo-naprawcze
Restrukturyzacja

Portal tworzony przez:

Kancelaria Wawrzynowicz i Wspólnicy
ISSN 2719-4140
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Akceptuję Czytaj politykę cookies
Polityka Cookies

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT