biogaz

Green Gas Poland 2026 – Edycja Wiosenna

Aktualności, Energetyka, , , , Możliwość komentowania Green Gas Poland 2026 – Edycja Wiosenna została wyłączona

Brak czytelnej państwowej strategii dla biogazu i biometanu oraz łączenie przepisów dla biogazu z przepisami regulującymi energetykę wiatrową w jednej ustawie to  –  zdaniem uczestników konferencji Green Gas Poland 2026 – Edycja Wiosenna  –  główne bariery w rozwoju tego sektora energetyki odnawialnej w naszym kraju.

Na rozpoczęcie Edycji Wiosennej głos zabrali członkowie zarządu UPEBBI: prezes Artur Zawisza żegnający zmarłego niedawno prezesa Polskiego Stowarzyszenia Biometanu współpracującego z UPEBBI śp. Marka Pitułę, wiceprezes Beata Matecka witająca uczestników nowego wymiaru Green Gas Poland w postaci Edycji Wiosennej oraz od niedawna zasiadające w zarządzie, a świetnie znane w środowisku biogazowym koleżanki: Anita Bednarek z Goodvalley Polska odznaczona przez European Biogas Association nagrodą Woman Trailblazer Award oraz minister klimatu i środowiska z lat 2021-23 obecnie pracująca w sektorze prywatnym Anna Moskwa.     

Konferencję otwierała Debata Ambasadorów Biogazu prowadzona przez członka zarządu UPEBBI Dariusza Bojszę, w której udział wzięli zdobywcy tego tytułu w latach poprzednich:były minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński (2021) ,  były wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi Janusz Kowalski (2023) oraz w imieniu Henryka Smolarza (2025) – Jan Szopiński (zastępca dyrektora generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa) przy nieobecności ministra energii Miłosza Motyki (2024), który zostawał Ambasadorem Biogazu jako wiceminister klimatu i środowiska, zaś w dniach konferencji koordynował rządową politykę na rzecz obniżania cen paliw, co uniemożliwiało mu realizację innych zobowiązań.

Debata  koncentrowała się na kwestiach  braku czytelnej państwa wobec biogazu i biometanu, na co także zwracał uwagę przywoływany w dyskusji raport Najwyższej Izby Kontroli, gdzie można przeczytać, że brak odnośnego rozdziału poświęconego biogazowi i biometanowi w Krajowym Planie na rzecz Energii i Klimatu jest istotnym błędem tego dokumentu.

Jak podkreślał Jerzy Kwieciński, za jego prezesury w PGNIG przygotowano strategię idącą w kierunku  docelowo pełnej dekarbonizacji gazu poprzez zastąpienie gazu ziemnego biometanem, jednak nie miała ona swojego dalszego ciągu po zmianie rządu, nie znajdując także wystarczającego odzwierciedlenia w dokumentach strategicznych rządu takich, jak Krajowy Plan na rzecz Energi i Klimatu czy strategicznych firm, jak Strategia Orlenu. Tymczasem możliwości wytwarzania biometanu w Polsce szacuje się wedle analiz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na ponad cztery miliardy metrów sześciennych rocznie  –  co równa się krajowemu wydobyciu lub np. importowi z Kataru, a to w perspektywie wydarzeń geopolitycznych powinien stać się przedmiotem troski decydentów. 

Z kolei Janusz Kowalski podkreślał konieczność wyjęcia ze sporu politycznego kwestii biogazowych –  podobnie jak to miało miejsce w przypadku specustawy biogazowej przyjętej przez sejm jednogłośnie. Nawiązując do głosu wstępnego nowego członka zarządu UPEBBI Anny Moskwy (minister klimatu i środowiska w latach 2021-23), podkreślał, że odseparowanie przepisów dotyczących systemu wsparcia dla biometanu z nowelizacji ustawy o OZE, która zawiera także przepisy dotyczące wiatraków i dlatego została w sierpniu zawetowana przez Prezydenta RP, pozwoliłoby  kwestie biometanowe przeprocedować niemal na jednym posiedzeniu Sejmu, gdyż zasadniczo nie budzą one politycznych kontrowersji takich, jak budzi energetyka wiatrowa.

Kowalski podkreślał także kwestie bezpieczeństwa energetycznego kraju, które buduje biogaz a przede wszystkim kwestię przyciągania inwestycji zarówno krajowych, jak i zagranicznych, skutkującym nowymi miejscami pracy, przychodami podatkowymi, a przede wszystkim wolumenami gazu produkowanego z polskiego substratu i zużywanego w Polsce. Dodatkowo wskazał na możliwość wykorzystywania ciepła odpadowego z biogazowni jako taniego ciepła systemowego w obszarach wiejskich przy jednoczesnej możliwości walki ze smogiem czy wysoką emisją.

Jan Szopiński zwrócił uwagę na kwestie społeczne związane z budową biogazowni. Jak podkreślił, na dziesięć planowanych projektów do skutku dochodzi tylko kilka, zaś najczęstszą przyczyną porzucenia projektów są protesty społeczne lub brak zgody samorządów na posadowienie biogazowni. Najczęściej związane jest to z nieuzasadnionymi obawami o szkodliwość dla zdrowia, środowiska lub uciążliwość zapachową. Jak zauważył, protesty towarzyszą tylko inwestycjom biogazowym, zaś biogazownie uruchomione i operujące nie tworzą przesłanek dla protestów, gdyż praktyka wskazuje na nieszkodliwość, a raczej pożyteczność tych instalacji.

Jak zapewnił, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa prowadzi działania związane z edukacją społeczności lokalnych i wyjaśnieniem wątpliwości czy nieuzasadnionych obaw, jednakowoż tego typu  działania muszą być intensyfikowane także po stronie inwestorów. Warto przypomnieć, że nagroda Ambasadora Biogazu dla dyrektora generalnego KOWR uzasadniana była właśnie misją edukacyjno-promocyjną KOWR realizowaną między innymi przez filmy ilustrujące pozytywne funkcjonowanie biogazowni, które to filmy dostępne są na profilach internetowych KOWR i reklamowane były w telewizji publicznej. 

Kolejna dyskusja poświęcona była kwestiom przygotowania kadry zawodowej dla sektora biogazowego oraz prezentacji bioenergetycznych Branżowych Centrów Umiejętności w Swarożynie (Pomorze) i Jabłoniu (Lubelszczyzna).  Debata odbyła się z udziałem:  Dariusza Dąbek (kierownika projektu w Orlen SA i członka Rady BCU w Dziedzinie Bioenergetyka w Swarożynie),  prof. Aliny Kowalczyk-Juśko (naukowca z Katedry Inżynierii Środowiska i Geodezji w Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie),  Beaty Mateckiej (wiceprezes UPEBBI oraz członka Rad BCU w Dziedzinie Bioenergetyka w Swarożynie i Jabłoniu) oraz Tomasza Parola (nauczyciela przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Swarożynie).

Dariusz Dąbek podkreślił, iż wedle przygotowanych dla Orlenu raportów liczba pracowników wykwalifikowanych do  obsługi  i serwisu biogazowni pozostaje niezmienna pomimo znacznego przyrostu tak samych obiektów, jak i wolumenów produkowanego gazu –  oznacza to ze kolejne powstające obiekty niejako podbierają pracowników innym projektom – a to istotna bariera dla powstawania kolejnych biogazowni.  Beata Matecka z kolei podkreślała specyficzny charakter kształcenia w obu BCU, które z jednej strony pozwalają nie tylko szkolonej kadrze, ale także właścicielom czy inwestorom na praktyczne sprawdzenie różnych składów substratów czy technologii, co usprawnia nie tylko proces technologiczny ale i model biznesowy.

Z kolei z drugiej strony BCU szkolą nie tylko obsługę instalacji, ale także np. urzędników samorządowych czy z instytucji centralnych, którzy analizują wnioski i wydają zezwolenia na tego typu obiekty lub prowadzą akcję kredytową.  W efekcie wnioski kolejnych inwestorów rozpatrywać będą ludzie wyposażeni w odpowiednie kompetencje.

Prof. Alina Kowalczyk-Juśko podkreślała specyfikę kształcenia w tego typu kierunkach, które młodzi ludzie wybierają pragmatycznie –  chcą się uczyć i studiować takie kierunki, gdzie realnie znajda po nich zatrudnienia w najbliższej okolicy. Jednocześnie podkreśliła, że to właśnie tego typu placówki nowoczesnej edukacji zawodowej dają prawdziwą wiedzę praktyczną oraz umiejętności – kształcenia akademickie z natury bowiem jest szerokie i koncentrujące się raczej na teorii.

Istotne miejsce w Edycji Wiosennej odgrywały kwestie legislacyjne, którym poświęcone były kluczowe wystąpienia ekspertów:  radcy prawnego Pawła Łączkowskiego (Energy Expert w White&Case): „Analiza przepisów tzw. ustawy sieciowej (UC84) w kontekście biogazu i biometanu”  oraz radcy prawnego Adama Wawrzynowicza (Wspólnik Zarządzający w Wawrzynowicz&Wspólnicy): „Analiza przepisów nowelizacji ustawy o OZE (UD332) w kontekście biogazu i biometanu”.

Paweł Łączkowski skoncentrował się zwłaszcza na wzmocnieniu pozycji odbiorcy końcowego, usprawnieniu i przyspieszeniu procesu przyłączania do sieci oraz  optymalizacji wykorzystania istniejącej infrastruktury. Podkreślał także, że wobec niestabilności i pogodozalezności fotowoltaiki i wiatraków to biogaz kogeneracyjny pełni rolę źródła stabilnego, wobec czego praktyczna gwarancja przyłączenia go do sieci, ograniczenie w jego wyłączaniu lub odpowiednia rekompensata są ważnymi i dobrymi posunięciami ustawodawcy.

Adam Wawrzynowicz omówił projekt ustawy biometanowo-wiatrakowej będącej ciągle na etapie prac rządowych, wskazując na takie jej regulacje jak : aukcyjny system wsparcia dla tzw. biometanowni, prawo pokrycia ujemnego salda według ceny z Towarowej Giełdy Energii, wprowadzenie regulacji dotyczących gazociągów bezpośrednich, wprowadzenie nowej definicji biomasy, doprecyzowanie zasad działania spółdzielni energetycznych, a także regulacje w  zakresie energetyki wiatrowej –  choć to ostatnie naraża tę propozycję legislacyjną na kolejne polityczne spory i wynikające z nich opóźnienia.

W bloku biometanowym głos zabrał zdalnie Kamil Klejna ze Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Nafotowego i Gazowniczego, które wraz z UPEBBI przygotowuje raport o przygotowaniu rynku na nadchodzący boom biometanowy oraz wieloletni dyrektor w Gaz-Systemie obecnie udzielający się jako ekspert Aleksander Zawisza, który następnie poprowadził panel z udziałem  Tomasz Kajdana (wiceprezes Biowatt),  Dawid Trzeciaka (analityk Forum Energii) oraz radcy prawnego Adama Wawrzynowicza.

W tej dyskusji głównym motywem było poszukiwanie popytu na biogaz i  biometan w polskiej gospodarce, który zwłaszcza w transporcie miał napędzać Narodowy Cel Wskaźnikowy, a tymczasem tak się nie dzieje. Tomasz Kajdan zwrócił uwagę na brak państwowej strategii dla biogazu i biometanu, kiedy to sam mechanizm rynkowy jest niewystarczający w sytuacji, gdy biometan okazuje się  na tym etapie droższy od innych źródeł energii. 

Wedle jego wywodu zarówno w przemyśle (pomimo stosowania systemu ETS), jak i w transporcie końcowi użytkownicy – zwłaszcza wobec wysokich cen paliw na rynkach –  starają się zagwarantować sobie energię,  jak i wypełnić NCW po jak najniższych kosztach, co oznacza, że w transporcie np. etanol czy bioolej okazują się bardziej dla nich przydatne.

Jak podkreślił Adam Wawrzynowicz, potrzebny jest mechanizm push lub pull –  albo zachęty do stosowania biogazu, albo tez obowiązkowy udział w tradycyjnych miksie paliwowym. Z kolei  Dawid Trzeciak reprezentujący think-tank Forum Energii podkreślał, że transport zdecydowanie łatwiej dekarbonizować poprzez jego elektryfikację, zaś biogaz ma ważną rolę do odegrania w ciepłownictwie komunalnym, gdzie gaz ziemny i prąd jest za drogi, zaś ten obszar jest aktualnie najbardziej zkarbonizowany (na poziomie circa 80%), co oznacza iż tam właśnie warto szukać popytu na biogaz –  co zresztą jest zgodne z kierunkiem wyznaczanym przez KPEiK.

Dyskutanci podkreślili także wymiar bezpieczeństwa energetycznego –  biogaz jest nie tylko paliwem zielonym, ale też paliwem po prostu, więc  każdy wyprodukowany metr sześcienny oznacza brak konieczności zakupu i transportu gazu ziemnego,  a także powstaje w Polsce i zapłatę za niego (jak i pieniądze zaoszczędzone na ETS) wprowadza do polskiej gospodarki.

Jak zawsze podczas Green Gas Poland, uczestnicy przyglądali się aktualnej mapie dofinansowań inwestycyjnych przedstawianej przez renomowaną firmę dotacyjną Business Consulting Group. Obecnie mamy szerokie możliwości finansowania inwestycji od skali mikroinstalacji do skali dużych biometanowni, ale każdy przypadek wymaga indywidualnej analizy prowadzonej przez doświadczonych i znających branżę doradców, jak dzieje się to w firmie prowadzonej przez prezes Beatę Matecką.

Adam Orzech jako twórca rynku biogazowni w Polsce przedstawiał koncepcję technologiczną i model finansowy mikroinstalacji, argumentując, że dla określonych grup rolników i hodowców są to biogazownie najlepiej wkomponowujące się w potrzeby gospodarstwa rolnego czy hodowlanego. W dyskusji podkreślano, że mikroinstalacje są ciągle najmniej docenionym fragmentem rynku biogazowego, a powinny rozwijać się dynamicznie jako dopasowanego do struktury polskiego rolnictwa. 

W czasie konferencji podpisane zostało porozumienie o współpracy pomiędzy  Unią Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI) a Fundacją „Polska z Natury” prezentowaną przez prezesa Krzysztofa Perycz-Szczepańskiego. Fundacja powstała, by włączać społeczności lokalne i instytucje w działania zmierzające do ochrony przyrody i środowiska naturalnego. Fundacja wspiera lokalne inicjatywy w działaniach angażujących społeczności w podejmowaniu przedsięwzięć na rzecz ochrony przyrody i środowiska.

Porozumienie zakłada współprace z branżą biogazową w działaniach edukacyjnych, społecznych oraz aktywizujących społeczności lokalne w obszarze budowy odnawialnych źródeł energii,  zwłaszcza biogazowych, oraz działaniach przysparzających korzyści społecznościom  lokalnym, jak np. zakładanie spółdzielni energetycznych.

Autor: Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego „UPEBBI”

Green Gas Poland 2026

Aktualności, OZE, , , , Możliwość komentowania Green Gas Poland 2026 została wyłączona

Szanowni zainteresowani biogazem i biometanem w Polsce,
najbardziej prestiżowa doroczna konferencja branży biogazu i biometanu Green Gas Poland 2026 organizowana przez Unię Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI) odbędzie się w tym roku w dwóch edycjach:

🔥 GGP 2026 – VIII Konferencja Biogazu i Biometanu w dniach 28-29 września w Arche Hotelu Krakowska**** i Ptak Warsaw Expo (w połączeniu z BioPower Poland – II Targami Biogazu, Biometanu, Biopaliw i Biomasy)
🔥 GGP 2026 – Edycja Wiosenna w dniu 31 marca w The Westin Warsaw***** (jako wydarzenie towarzyszące 43. EUROPOWER & OZE POWER) (program poniżej 👇)

Agenda zbliżającej się edycji wiosennej Green Gas Poland 2026 odbywającej się w dniu 31 marca w godz. 9.oo-15.oo w hotelu Westin w Warszawie obejmuje następujące punkty i zagadnienia:
🔥 debata kluczowych decydentów w zakresie energii, energetyki, gazownictwa, klimatu i rolnictwa
🔥 prezentacja już otwartych Branżowych Centrów Umiejętności w dziedzinie bioenergetyka
🔥 analiza proponowanych przed rząd przepisów zawartych w ustawie sieciowej i ustawie biometanowej
🔥 prezentacja raportu eksperckiego „Czy jesteśmy gotowi na boom biometanowy?”
🔥 analiza potencjału biznesowego i efektywności finansowej instalacji mikrobiogazowych
🔥 umowa o współpracy merytorycznej pomiędzy UPEBBI a Fundacją „Polska z Natury”
🔥 segment samorządowy: biogaz komunalny oraz Stowarzyszenie Samorządowe „Tak dla Biogazu

Autor: Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego „UPEBBI”

Nowelizacja ustawy o elektrowniach wiatrowych – wsparcie dla biometanu i nowe ramy inwestycyjne dla energetyki wiatrowej

Aktualności, Energetyka, Orzecznictwo, OZE, , , , Możliwość komentowania Nowelizacja ustawy o elektrowniach wiatrowych – wsparcie dla biometanu i nowe ramy inwestycyjne dla energetyki wiatrowej została wyłączona

Rządowy projekt nowelizacji ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1130) wprowadza kompleksowe zmiany zarówno w przepisach dedykowanych energetyce wiatrowej, jak i w regulacjach dotyczących biogazu oraz biometanu. Obok rezygnacji z zasady 10H i nowych uwarunkowań lokalizacyjnych dla lądowych farm wiatrowych, nowelizacja zawiera długo oczekiwane rozwiązania systemowe dla biometanu – w tym wsparcie aukcyjne oraz ramy prawne dla funkcjonowania tzw. gazociągów bezpośrednich.

Wstępne założenia nowelizacji ustawy przedstawiliśmy Państwu w artykule pt. „Koniec z zasadą 10H? Zapowiedź nowelizacji”.

Stan prawny przedstawionych informacji odpowiada brzmieniu projektu z dnia 22 maja 2025 r., po pierwszym czytaniu w Sejmie. W dalszym toku procesu legislacyjnego poszczególne przepisy mogą jeszcze ulec zmianie. Poniżej przedstawiamy kluczowe założenia projektu oraz główne kierunki proponowanych reform.

Ramy prawne dla biometanu i biogazu

W art. 4 pkt 1 projektu nowelizacji rozszerzono definicję paliw gazowych, wskazując wprost, że należą do nich biometan, biogaz oraz biogaz rolniczy – niezależnie od ich przeznaczenia czy domieszek wodoru. Zmiana ta wpływa na kwalifikację paliwa w kontekście przyłączeń i systemów wsparcia.

Dodatkowo przewidziano regulacje ułatwiające eksploatację biogazowni oraz przesył biogazu do odbiorcy końcowego z pominięciem publicznych sieci gazowych. Projekt wprowadza instytucję gazociągu bezpośredniego, regulowaną w nowo dodanym art. 7a i 7a1 ustawy – Prawo energetyczne.

Gazociąg bezpośredni dla biogazu i biogazu rolniczego

Procedowana nowelizacja wprowadzi do Prawa energetycznego istotną innowację w postaci gazociągu bezpośredniego – jako nowej, alternatywnej formy dostarczania biogazu lub biogazu rolniczego do odbiorców końcowych. Rozwiązanie to uregulowano szczegółowo w nowo dodanym art. 7a, który umożliwia fizyczne połączenie instalacji produkującej biogaz z konkretnym odbiorcą (np. zakładem przemysłowym, przedsiębiorstwem rolnym), z pominięciem systemu gazowego zarządzanego przez operatora sieci dystrybucyjnej.

Zgodnie z projektowanymi ust. 5 i 6 art. 7a Prawa energetycznego (dodawanymi przez art. 4 pkt 3 projektu nowelizacji), budowa gazociągu bezpośredniego służącego do dostarczania biogazu lub biogazu rolniczego będzie możliwa po uzyskaniu zgody Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Co istotne, do udzielania takiej zgody nie stosuje się przesłanek z ust. 4 art. 7a, które mają zastosowanie do innych rodzajów gazociągów bezpośrednich – a więc inwestor nie musi wykazywać, że nie istnieją techniczne możliwości przyłączenia do sieci, ani że uprzednio odmówiono mu dostępu do infrastruktury gazowej. Nowelizacja przewiduje także obowiązek informacyjny, podmiot eksploatujący gazociąg bezpośredni dla biogazu lub biogazu rolniczego będzie zobowiązany poinformować Prezesa URE o rozpoczęciu przesyłu w terminie 30 dni oraz o zakończeniu eksploatacji lub likwidacji instalacji – w terminie 14 dni od zaistnienia danego zdarzenia.

Projekt nowelizacji, w art. 4 pkt 4, wprowadza do Prawa energetycznego nowy art. 7a¹, który reguluje obowiązki eksploatacyjne, jakościowe i pomiarowe dla gazociągów bezpośrednich służących do dostarczania biogazu lub biogazu rolniczego. Zgodnie z tym przepisem, podmiot posiadający tytuł prawny do takiego gazociągu jest zobowiązany do zapewnienia jego prawidłowej eksploatacji oraz opracowania procedur awaryjnych, z uwzględnieniem odmiennych właściwości biogazu w stosunku do gazu ziemnego. Ponadto, musi on zapewnić dotrzymanie parametrów jakościowych biogazu dostarczanego do odbiorcy. Obowiązek ten ciąży również na podmiocie wprowadzającym biogaz do gazociągu – jako odpowiedzialnym za jakość w miejscu wprowadzenia.

Ustawa nakłada na te podmioty także obowiązek prowadzenia pomiarów parametrów jakościowych biogazu. Jeśli wyniki pomiarów wykażą niespełnienie któregokolwiek z wymaganych parametrów, podmiot eksploatujący gazociąg jest zobowiązany do natychmiastowego wstrzymania odbioru biogazu do czasu przywrócenia zgodności z normami, a ponowne spełnienie warunków musi zostać potwierdzone wynikiem kolejnych pomiarów.

Dla zapewnienia jednoznacznych standardów technicznych, art. 7a¹ ust. 6 przewiduje, że minister właściwy do spraw klimatu określi w rozporządzeniu parametry jakościowe biogazu oraz metody ich pomiaru i rejestracji.

Aukcyjny system wsparcia dla biometanu

Art. 7 projektu nowelizacji dodaje do ustawy o odnawialnych źródłach przepisy  art. 83t–83zh, które przewidują wprowadzenie systemu wsparcia w formie aukcji dla instalacji wytwarzających biometan. System ten dotyczy instalacji OZE wytwarzających biometan z biogazu lub biogazu rolniczego, który następnie jest wprowadzany do krajowej sieci gazowej.

Warunkiem udziału w systemie jest spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz uzyskanie zaświadczenia o dopuszczeniu do udziału w aukcji, które Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje w ciągu 30 dni do dnia złożenia wniosku.  Aukcje mają być organizowane co najmniej raz do roku, w dwóch segmentach mocowych – dla instalacji poniżej 2 MW oraz dla tych o mocy nie mniejszej niż niż 2 MW (przeliczanej na podstawie sprawności kogeneracyjnej wynoszącej 41%).

Okres, w którym wytwórcom biometanu przysługuje prawo do pokrycia ujemnego salda – w odniesieniu do biometanu wytwarzanego w instalacjach odnawialnych źródeł energii – rozpoczyna się z dniem pierwszej sprzedaży biometanu dokonanej po zakończeniu sesji aukcji, w której przyznano wsparcie. Wsparcie to może być udzielane przez maksymalnie 20 kolejnych lat, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2054 r.

Wprowadzenie tego systemu stanowi jakościową zmianę w dotychczasowej strukturze wsparcia dla gazów odnawialnych – po raz pierwszy ustawodawca tworzy osobną, zamkniętą ścieżkę finansowania dla biometanu, opartą na jasnych i spójnych zasadach, umożliwiającą rozwój rynku biometanu oraz zwiększenie udziału zielonego gazu w systemie krajowym, a także realizację celów europejskich wynikających z polityk takich jak REPowerEU czy RED III.

Elektrownie wiatrowe – nowe ograniczenia lokalizacyjne, repowering i wzmocnienie lokalnego udziału

Projekt nowelizacji wprowadza istotne zmiany w zakresie lokalizacji elektrowni wiatrowych, przede wszystkim w odniesieniu do ich sytuowania względem obszarów chronionych, infrastruktury publicznej oraz zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z art. 1 pkt 7 nowelizacji, zmodyfikowany  zostanie art. 4c w ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, który ustanawia minimalną odległość turbiny wiatrowej od granicy parku narodowego na poziomie 1500, a od specjalnych obszarów ochrony ptaków oraz siedlisk w ramach Natura 2000 – 500 metrów. Przepisy te wprost zakazują lokalizowania elektrowni w mniejszych odległościach, nawet w przypadku istnienia planu miejscowego.

Dodatkowo, zgodnie z art. 1 pkt 8, wprowadzony zostaje nowy art. 4e, który reguluje sytuowanie turbin względem dróg krajowych. Co do zasady, minimalna odległość między turbiną a drogą krajową wynosi 1H, czyli odpowiada wysokości całkowitej elektrowni. W uzasadnionych przypadkach możliwe będzie uzyskanie odstępstwa od tej reguły, za zgodą Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, jednak musi ono być poparte analizą wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego i planowaną rozbudowę drogi. W przypadku naruszenia tej odległości nowelizacja przewiduje możliwość wydania nakaz rozbiórki turbiny.

Szczególne znaczenie mają również nowe regulacje dotyczące modernizacji istniejących farm wiatrowych, czyli tzw. repoweringu. Art. 1 pkt 10 projektu dodaje art. 5a–5e, które definiują modernizację jako wymianę lub przebudowę turbin prowadzącą do zwiększenia mocy, zmniejszenia liczby urządzeń lub zmiany technologii. W przypadku gdy modernizacji, która przewiduje jedynie zmianę mocy zainstalowanej, nie jest wymagane ponowne uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Ustalono również termin 60 dni od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający na wydanie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej elektrowni wiatrowej podlegającej modernizacji.

Autorzy: Dominika Frydryczak, r.pr. Adam Wawrzynowicz Wawrzynowicz i Wspólnicy sp. k.

Polska ma możliwości, by znaleźć się w europejskiej czołówce producentów biogazu i biometanu

Aktualności, Elektroenergetyka, Energetyka, energia elektryczna, Gaz, Klimat, Środowisko, , , , Możliwość komentowania Polska ma możliwości, by znaleźć się w europejskiej czołówce producentów biogazu i biometanu została wyłączona

Polska dysponuje piątym co do wielkości potencjałem biomasy do produkcji biogazu wśród państw członkowskich UE, jednak liczba instalacji nad Wisłą (388) to ułamek możliwości Niemiec (ponad 10 tys. biogazowni). Nie doczekaliśmy się także ani jednej biometanowni. Jednak poparcie dla odblokowania rozwoju polskiego biosektora rośnie, co pokazała 6. edycja GREEN GAS POLAND.

W konferencji zorganizowanej przez Unię Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI) wzięli udział przedstawiciele biznesu, rolnictwa, nauki, administracji samorządowej, polityki ogólnokrajowej. Co najistotniejsze: pomimo reprezentowania niekiedy całkowicie odmiennych stanowisk w większości kwestii, to w temacie wykorzystania tych najbardziej stabilnych i sterowalnych źródeł energii wszyscy mówili jednym głosem.

„Wiemy, że inwestycje biogazowe w Polsce wciąż napotykają istotne bariery, także jeżeli chodzi o ich odbiór społeczny. Jako całe środowisko chcemy wspólnie je przezwyciężać, wyjaśniając nieporozumienia funkcjonujące czy to w mediach, czy to w poszczególnych społecznościach lokalnych” – wyjaśniał Artur Zawisza, prezes zarządu UPEBBI.

Jak wskazywali uczestnicy GREEN GAS POLAND, jest to o tyle ważne, że rozwój produkcji biogazu i biometanu może znacząco wspomóc dekarbonizację – jako stabilne źródło taniej, zielonej energii w elektroenergetyce, ogrzewaniu czy transporcie. To również istotny element w budowaniu tzw. gospodarki obiegu zamkniętego.

Biogaz powstaje w wyniku rozkładu materii organicznej, czyli biomasy. Mogą nią być odpady z przemysłu spożywczego, odchody zwierzęce, nienadająca się do konsumpcji żywność czy rośliny specjalnie uprawiane w tym celu. Biometanownia pozwala oczyścić biogaz z CO2 i związków siarki – i w takiej formie może już być wtłoczony do sieci gazowej lub przy wykorzystaniu infrastruktury skraplającej zostać zamieniony w bioLNG, czyli ciekły biometan.

„Polska posiada ogromne możliwości, jeżeli chodzi o rozwój tej technologii i całej branży. Wynikają one przede wszystkim z funkcjonowania w naszym kraju prężnego rolnictwa. Jednak, aby zachować jego siłę i konkurencyjność, musimy znaleźć sposób na zbilansowanie emisji oraz śladu węglowego: a jedynym do tego narzędziem jest wykorzystanie biogazu i biometanu” – tłumaczył Dariusz Bojsza, prezes Inicjatywy dla Środowiska Energii i Ekomobilności.

Tymczasem 20 lat od uchwalenia pierwszej ustawy poświęconej OZE, moc zainstalowana w polskich biogazowniach wynosi raptem niecałe 305 MW, czyli mniej niż 1 procent całej mocy pozyskiwanej ze wszystkich odnawialnych źródeł energii.

„Tak zwany potencjał biometanu w Polsce szacujemy nawet na 6 mld m3 rocznie, co oznacza, że moglibyśmy stać się jednym z pięciu największych producentów tego cennego surowca w całej Unii. Stanowiłoby to szczególnie istotny impuls rozwojowy dla obszarów wiejskich: biogazownie i biometanownie powstają bowiem tam, gdzie jest surowiec, a więc w sąsiedztwie gospodarstw wytwarzających biomasę. Jednocześnie stabilizowałyby one lokalne systemy energetyczne” – podkreślała dr Ewa Krasuska, doradca strategiczny w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.

Inwestycje w biogaz i biometan korespondują również z celami klimatycznymi Unii Europejskiej, o czym przypominała Anna Venturini, policy manager w European Biogas Association.

„Wszystkie odnawialne źródła energii zasługują na wsparcie Wspólnoty – ale to właśnie biogaz i biometan są tymi najbardziej stabilnymi i niezawodnymi. To dlatego państwa członkowskie w zdecydowanej większości rozbudowują swą infrastrukturę w tym obszarze: produkcja biometanu i biogazu w UE tylko w latach 2018-2022 zwiększyła się dwukrotnie” – powiedziała Anna Venturini, łącząca się z gośćmi konferencji UPEBBI z Brukseli.

Harmonogram 6. edycji konferencji GREEN GAS POLAND był bardzo rozbudowany: na scenie pojawiali się kolejni prelegenci, zawiązywały się interesujące dyskusje, prezentowano wyniki najnowszych raportów oraz badań.

„Zaledwie dekadę temu Francja borykała się z podobnymi problemami, co obecnie Polska. Ale dzięki uczciwej, otwartej debacie publicznej i konsensusowi ponadpartyjnemu przeżyliśmy od tamtego czasu swoisty biogazowy boom: powstało kilkaset nowych instalacji, a w 2024 roku Francja stała się pierwszym w Europie producentem biometanu. Taka sama >>zielona rewolucja<< może udać się również w Polsce” – przekonywała Sabine Dujacquier, zastępca dyrektora generalnego w Polskiej Grupie Biogazowej-TotalEnergies.

Przykładem budowania wspólnego frontu osób i środowisk propagujących wykorzystanie olbrzymiego potencjału tkwiącego w biogazie i biometanie było podpisanie podczas konferencji listu intencyjnego pomiędzy UPEBBI a Związkiem Młodzieży Wiejskiej.

„Od dziesięcioleci działamy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, a ta inicjatywa stanowi integralną część naszej misji. Obu naszym organizacjom zależy na przyszłości, by polska wieś szła w dobrym kierunku zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska” – powiedział Szymon Migoń, prezes Związku.

Tradycyjnie wręczono również specjalną nagrodę Ambasadora Biogazu 2024, której laureatem został Miłosz Motyka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska. Jak podkreślał Artur Zawisza, kapituła doceniła zaangażowanie wiceministra we włączenie do prac rządowych, a niebawem parlamentarnych, dwóch istotnych zmian ustawowych regulujących rozwój branży biogazowej, a także otwartość resortu na dialog z inwestorami i przedsiębiorcami.

„Jestem przekonany, że nadchodzą dobre czasy dla biogazu i biometanu. Widzimy, że prawo wspierające ich wykorzystanie zyskuje poparcie wszystkich sił politycznych, co jest zasługą całego środowiska – waszej wieloletniej pracy, inicjatyw edukacyjnych, presji wywieranej na decydentów. Oprócz kontynuowania wspomnianego dialogu, będziemy dążyć do zbudowania konsensusu na lata, gwarantującego przewidywalne prawo i narzędzia wspierające inwestycje w tym sektorze” – zaznaczył wiceminister Miłosz Motyka.

Nagrodzony wiceminister klimatu i środowiska wziął udział w debacie z posłami reprezentującymi sejmowe komisje zajmujące się energią, rolnictwem i środowiskiem: Pawłem Sałkiem (PiS), Krzysztofem Mulawą (Konfederacja) i Jarosławem Sachajko (Kukiz’15) oraz Mariuszem Rukatem (pełnomocnikiem marszałka województwa mazowieckiego ds. gospodarczych i energii), którzy wyrazili wsparcie dla regulacji promujących wytwarzanie energii elektrycznej i cieplnej z biogazu oraz zatłaczanie biometanu do sieci gazowej. Z kolei były minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej (w rządzie Jerzego Buzka) Jacek Janiszewski podkreślał wagę konsensusu społecznego wobec transformacji energetycznej obszarów wiejskich, o co powinny zabiegać organizacje branżowe skupione w Porozumieniu dla Biogazu i Biometanu, w tym Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego.

Podczas uroczystej kolacji kończącej pierwszy dzień konferencji GREEN GAS POLAND 2024 wręczono także nagrody branżowe. Otrzymali je kolejno: Biogazownia Żórawina prowadzona przez firmę Biowatt (w kategorii Biogazownia Roku), agriKomp Polska (Dostawca Biogazowy Roku), Roeslein & Associates Poland Sp. z o.o. (Innowator Roku), „Teraz Środowisko” (Portal Biogazowy Roku).

Źródło publikacji: PAP MediaRoom

Źródło grafiki: UPEBBI

Green Gas Poland 2024: VI Konferencja Biogazu i Biometanu

Aktualności, Energetyka, Gaz, Środowisko, , , Możliwość komentowania Green Gas Poland 2024: VI Konferencja Biogazu i Biometanu została wyłączona

W dniu 14 i 15 października 2024 roku w Arche Hotel Krakowska przy al. Krakowskiej 237  w Warszawie, odbędzie się doroczne branżowe wydarzenie – Green Gas Poland 2024 VI Konferencja Biogazu i Biometanu, które przyciąga uwagę przedsiębiorców oraz pasjonatów energii odnawialnej.

Pierwszego dnia 14 października (poniedziałek) odbędą się prelekcje i debaty.

Konferencja rozpocznie się od powitania uczestników przez organizatorów oraz podpisania porozumienia o współpracy między UPEBBI a Związkiem Młodzieży Wiejskiej. Następnie zostanie wręczona nagroda Ambasadora Biogazu 2024 dla Miłosza Motyki wiceministra Klimatu i Środowiska . Zostaną przedstawione następujące zagadnienia:

Blok strategii i legislacji: poświęcony strategii i legislacji w sektorze biogazu i biometanu. Parlamentarzyści będą debatować na temat roli tych technologii w transformacji energetycznej Polski. Wśród uczestników znaleźli się przedstawiciele różnych ugrupowań politycznych, co zapewni szeroką perspektywę dyskusji.

Blok biogazu i biometanu rolniczego: omówiony będzie rozwój biogazu i biometanu rolniczego. Dyskusje o barierach rozwoju sektora oraz proponowane rozwiązania, które mogą przyspieszyć jego rozwój. Przedstawione zostaną również raporty i analizy dotyczące bieżącej sytuacji na rynku oraz potencjalnych korzyści płynących z rozwoju biometanu w Polsce.

Blok biogazu komunalnego: skupimy się na biogazie komunalnym i odpadowym. Przedstawione będą przykłady kompleksowych instalacji biogazowych na oczyszczalniach ścieków oraz prywatnych instalacji na wysypiskach odpadów.

Podsumowanie bloków rolniczego i komunalnego biogazu: Podczas tej części konferencji zostaną omówione plany legislacyjne w zakresie biogazu i biometanu przewidziane na najbliższe lata, a także zalety i korzyści wynikające z zastosowania biogazowni w spółdzielniach energetycznych.

Blok promocji i edukacji: W bloku przedstawione zostaną branżowe centra umiejętności oraz omówiony podręcznik menedżera biogazu. Przeprowadzona zostanie dyskusja o społecznych uwarunkowaniach inwestycji w biopaliwa oraz wyzwania energetyki społecznej w Polsce.

Blok innowacji i rozwoju: Ostatni blok konferencji poświęcony będzie innowacjom i rozwojowi. Omówiono zostaną nowe technologie dla sektora biogazu i biometanu oraz koncepcję stabilizacji fotowoltaiki biogazem. Prezentacje dotyczyć będą również planowanej współpracy organizacji branżowych ze światem nauki oraz zastosowania nowych technologii w produkcji biogazu.

Kolacja branżowa: Dzień zakończy uroczysta kolacja branżowa, podczas której wręczone zostaną nagrody w kategoriach: Biogazownia Roku, Dostawca Biogazowy Roku, Innowator Biogazowy Roku i Portal Biogazowy Roku.

W drugi dzień 15 października (wtorek) odbędzie się dzień warsztatów w formule  Q&A dotyczących substratów i pofermentu prowadzonych przez wspólny zespół:

  • Przedstawiciela Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa – Wojciech Rylski,    kierownik Wydziału Odnawialnych Źródeł Energii
  • Przedstawiciela Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa – Joanna Tumińska, dyrektor Biura Ochrony Roślin i Nawozów

Następnie odbędzie się sesja warsztatów prowadzonym równolegle w sześciu kategoriach tematycznych. Uczestnicy będą mogli zgłębiać wiedzę na temat różnych aspektów związanych z biogazem, w tym konsulting środowiskowy, bezpieczeństwo pożarowe, ryzyka eksploatacyjne, finansowanie inwestycji oraz edukację i szkolenia w ramach programu Erasmus+.  

Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami: https://greengaspoland.pl

GREEN GAS POLAND 2023

Aktualności, , , , , Możliwość komentowania GREEN GAS POLAND 2023 została wyłączona

Green Gas Poland to jedyna konferencja branżowa organizowana przez pracodawców branży biogazowo-biometanowej. Green Gas Poland 2023 przyniosło duży sukces merytoryczny poprzez podjęcie tematyki w dużej mierze niepowtarzalnej i nie spotykanej na innych konferencjach w tym zakresie. Zagadnienia branżowych centrów umiejętności, międzynarodowych projektów Erasmus+ czy zapobiegania ekoterroryzmowi były świetnymi wyróżnikami tegorocznej konferencji Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego i Biometanowego (UPEBBI).

Green Gas Poland 2023 rozpoczęło się trzema prezentacjami legislacyjnymi, w których renomowani prawnicy przedstawiali poszczególne aspekty ustaw i rozporządzeń: Maciej Szambelańczyk mówił o nowelizacji Prawa energetycznego i ustawy o OZE, Michał Tarka o przepisach biometanowych uchwalonych i postulowanych, a Marcin Rokosz o specustawie o niektórych biogazowniach rolniczych.

Dopełnieniem prezentacji była debata liderów organizacji branżowych będąca V Forum Biogazu i Biometanu. W jego ramach Dariusz Bojsza (Inicjatywa dla Środowiska Energii i Ekomobilności), Mariusz Gołacki (Polskie Stowarzyszenie Producentów Biogazu Rolniczego), Przemysław Krawczyk (grupa robocza ds. biogazu i biometanu w Radzie OZE Konfederacji Lewiatan), Marcin Laskowski (Polska Izba Gospodarcza Energetyki Odnawialnej i Rozproszonej) i Artur Zawisza (UPEBBI) rozpatrywali wydarzenia branżowe roku mijającego i zgłaszali postulaty na rok nadchodzący. Dominowały nastroje krytyczne wobec polityki biogazowej Ministerstwa Klimatu i Środowiska, a na ich uzasadnienie przytaczany był wzrost mocy instalacji biogazowych w latach 2007-15 z 45 MW do 212 MW, zaś w latach 2015-22 z 212 MW tylko do 276 MW. Wynika z tego, że dobrej zmiany w biogazownictwie nie było, a w istocie nastąpił zastój inwestycyjny powodowany błędną polityką regulacyjną. 

Uwagę uczestników przyciągnęły nowe inicjatywy w środowisku biogazowo-biometanowym. Szczególnie cenne jest powstające branżowe centrum umiejętności (BCU) w dziedzinie bioenergetyki, które kształcić będzie kadry zawodowe dla branży. BCU finansowane jest w kwocie circa 12 milionów złotych przez Fundację Rozwoju Systemu Edukacji, a budowane jest w Centrum Kształcenia Rolniczego w Jabłoniu na Lubelszczyźnie. Partnerami merytorycznymi są UPEBBI (partner obowiązkowy) i Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie (partner dodatkowy). Kształt przyszłej edukacji uczniów, nauczycieli i innych osób dorosłych przedstawiała prof. Alina Kowalczyk-Juśko jako czołowy w kraju ekspert biogazowy i lider zespołu przygotowującego ścieżki edukacyjne w zakresie bioenergetyki.

Międzynarodowy projekt „Kształcenie kadr dla europejskiego sektora biogazu” to wspólna inicjatywa UPEBBI oraz Česká bioplynová asociace (Czechy) i Latvijas Biogāzes asociācija (Łotwa). W ramach programu Erasmus+ trzy organizacje branżowe opracują europejskie standardy w kształceniu pracowników biogazowni i kurs zawodowy podnoszący kwalifikacje do podjęcia pracy w branży biogazowej oraz przeprowadzą pilotażowe wdrożenie kursu do działalności partnerów oraz instytucji stowarzyszonych – szkół zawodowych oraz przedsiębiorstw biogazowych.

Dużym osiągnięciem UPEBBI jest powołanie po raz pierwszy w ponad 10-letniej historii Rady Konsultacyjnej składającej się z kilkunastu profesorów i doktorów pracujących naukowo w szkołach wyższych i instytutach badawczych, a specjalizujących się w zagadnieniach biogazowych i im towarzyszącym. Podczas Green Gas Poland 2023 głos zabrali z referatami naukowymi prof. Krzysztof Biernat, prof. Grzegorz Wałowski, prof. Wirginia Tomczak i dr inż. Sławomir Żak.

Bardzo różnorodny był blok finansowy koncentrujący się na trzech różnych źródłach finansowania inwestycji biogazowych. Beata Matecka (prezes Grupy Kapitałowej „Business Consulting Group”) wraz ze swym zespołem referowała dofinansowania ze środków unijnych i krajowych w postaci grantów i pożyczek, dr inż. Zsuzsanna Iwanicka (główny inżynier ekolog BOŚ) definiowała bankowalność projektów ubiegających się o kredyty, a Piotr Gębala (prezes GPW Ventures) dokonał pierwszej publicznej prezentacji funduszu inwestycyjnego powołanego wspólnie przez Giełdę Papierów Wartościowych i Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, co jest absolutnym novum na rynku inwestycyjnym wokół obszarów wiejskich.

Głos zabrali prezesi trzech spółek nagrodzonych dorocznymi nagrodami branżowymi. Dostawcą Roku 2023 została Biogas System SA, a statuetkę odebrał prezes Marcin Białek. Jak argumentował prezes UPEBBI Artur Zawisza, „tegoroczny biogazowy dostawca roku dynamicznie wchodzi na rynek biogazowy, wykorzystując swoje wieloletnie doświadczenie inżynierskie, konstrukcyjne i wykonawcze”.  PGNiG BioEvolution sp. z o.o. z Grupy Kapitałowej Orlen otrzymała nagrodę Biogazownie Roku 2023 (ex aequo z Polską Grupą Biogazową SA), a statuetkę odebrał prezes Leszek Mańk. Jak mówił prezes UPEBBI Artur Zawisza, tym razem nie nagradzano pojedynczej biogazowni, ale spółkę prowadzącą sieć biogazowni, a jednocześnie realizującą potężny program inwestycyjny w ramach Strategii Grupy Orlen. Polska Grupa Biogazowa SA otrzymała nagrodę Biogazownie Roku 2023 (ex aequo z PGNiG BioEvolution sp. z o.o.), a statuetkę odebrał prezes PGB Serwis Tomasz Włodarczyk. Jak mówił prezes UPEBBI Artur Zawisza, tym razem nie nagradzano pojedynczej biogazowni, ale spółkę prowadzącą największą w kraju sieć biogazowni składającą się z 18 instalacji.   

Bardzo inspirujące było wystąpienie Anety Więckiej z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju kierującej przedsięwzięciem „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym”, w ramach którego biogazownia położona w pobliżu Sokołowa Podlaskiego  ma zapewniać circa 40% zapotrzebowania na ciepło tego miasta powiatowego. Głosy towarzyszące padły ze strony Jakuba i Macieja Ufnalów jako prezesa i wiceprezesa spółki koordynującej prace konsorcjum pięciu firm budujących instalację biogazową. Równolegle i w nawiązaniu do tego przykładu UPEBBI podpisała list intencyjny ze spółką społecznej inicjatywy mieszkaniowej z województwa łódzkiego SIM KZN Reymontowski dotyczący prac nad realizacją analogicznych projektów grzewczych, w których energia cieplna z biogazowni ogrzewa budynki mieszkalne.

Wiele nowych wątków wniosły wystąpienia Franciszka Nowaka jako prezesa Polskiego Towarzystwa Rolniczego i inwestora biogazowego mówiącego o inwestycjach na terenach rolnictwa wielkoobszarowego, Mirosława Kreczmana jako brokera ubezpieczeniowego od lat specjalizującego się w branży biogazowej i Mieszko Mroza z firmy będącej dealerem aut KIA odnoszącego się do przyszłości aut elektrycznych w kontekście energii pozyskiwanej z biogazu.

Duża uwagę słuchaczy przykuło wystąpienie dra Grzegorza Chociana z ekoterroryzmem jako tematem wywoławczym. Mówca jako prezes Fundacji Konstruktywnej Ekologii Ecoprobono przeanalizował tematykę zagrożeń inwestycji ze względów środowiskowych, a jako prezes spółki Ekoton przedstawił profesjonalną ofertę dla rynku biogazowo-biometanowego w postaci wykonania analizy tzw. hipoteki środowiskowej na specjalne zamówienie inwestora.  

Podczas branżowej roboczej kolacji wręczono główną doroczną nagrodę, czyli tytuł Ambasadora Biogazu. Na ten tytuł bez wątpienia zasłużył pełnomocnik rządu ds. transformacji energetycznej obszarów wiejskich w osobie wiceministra rolnictwa i rozwoju wsi Janusza Kowalskiego. Ambasador Biogazu 2023 w szczególności zasłużył się przygotowaną w jego ministerialnym zespole tzw. specustawą o biogazowniach rolniczych, a przyjętą jednogłośnie w Sejmie i Senacie. Specustawa została przygotowana we współpracy z branżą reprezentowaną przez Porozumienie dla Biogazu i Biometanu oraz uwzględniała wiele z branżowych rekomendacji. Odbierający nagrodę Janusz Kowalski podziękował branży za kilkunastomiesięczną współpracę, wspieranie jego wysiłków na każdym etapie procesu legislacyjnego i wyrażone wobec niego podziękowanie za dynamikę działań. Zapowiedział także kontynuację swego zaangażowania w tematykę biogazowa i biometanową w przyszłej kadencji parlamentu poprzez powołanie zespołu parlamentarnego zainteresowanego bioenergetyką.

Po raz pierwszy UPEBBI przyznała nagrodę Portalu Biogazowego Roku, którą został wyróżniony portal ozeon.com.pl będący emanacją wysokojakościowego kwartalnika „OZEON”. Nagrodę dla Portalu Biogazowego 2023 odebrał jego redaktor naczelny Krzysztof Stawnicki i powiedział do zebranych: „wśród czytelników czasopisma mamy ponad 2000 odbiorców instytucjonalnych poznanych osobiście. Dodatkowo poprzez serwis internetowy docieramy do 50 000 odbiorców zainteresowanych ekologią. „OZEON” jest także patronem IX Międzynarodowego Kongresu Eko Forum, a w dniach 15 – 17 czerwca 2023 roku do Supraśla w województwie podlaskim przyjadą przedstawiciele rządu, biznesu, samorządów, ośrodków analitycznych i kół eksperckich”. 

Green Gas Poland 2023 – V Forum Biogazu i Biometanu

Aktualności, , , Możliwość komentowania Green Gas Poland 2023 – V Forum Biogazu i Biometanu została wyłączona

W dniu 1 grudnia 2023 roku w VARSOVIA APARTAMENTY KASPRZAKA – RESTAURACJA FIRST FLOOR przy ul. Kasprzaka 31 w Warszawie, odbędzie się doroczne branżowe wydarzenie Green Gas Poland 2023 – V Forum Biogazu i Biometanu, które przyciąga uwagę przedsiębiorców oraz pasjonatów energii odnawialnej. Tegoroczna edycja zapowiada się niezwykle interesująco, skupiając się na szeregu kluczowych zagadnieniach, które kształtują przyszłość biogazu i biometanu w Polsce i Europie.

  1. Aktualne zmiany w ustawodawstwie dotyczącym Odnawialnych Źródeł Energii (OZE): Jednym z głównych tematów forum będzie omówienie ostatnich zmian w ustawie o OZE i Prawie energetycznym oraz specustawa dotycząca niektórych biogazowni rolniczych. Eksperci przyjrzą się szansom, wyzwaniom i potencjalnym ryzykom związanym z tymi przepisami.
  2. Branżowe Centrum Umiejętności: Rozwój biogazowni i biometanowni zwiększa zapotrzebowanie na konkretnych specjalistów. Green Gas Poland 2023 poświęci uwagę potrzebie rozwojowi kształcenia zawodowego na przykładzie Branżowego Centrum Umiejętności (BCU) w dziedzinie bioenergetyka przy Centrum Kształcenia Rolniczego w Jabłoniu na Lubelszczyźnie powstającego z inspiracji i przy współpracy z UPEBBI.
  3. Projekt „Kształcenie kadr dla europejskiego sektora biogazu”: Inicjatywa ta, realizowana przez UPEBBI, Česká bioplynová asociace i Latvijas Biogāzes asociācija. Będziemy analizować korzyści z międzynarodowej współpracy w rozwój edukacji w sektorze biogazu.
  4. Rada Konsultacyjna UPEBBI: Forum będzie doskonałą okazją do spotkania z wybitnymi specjalistami, profesorami i doktorami z różnych ośrodków naukowych takich, jak Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego czy Akademia Górniczo-Hutnicza, którzy są członkami Rady Konsultacyjnej UPEBBI.
  5. Finansowanie projektów biogazowych: Omówimy kwestie finansowania projektów biogazowych zarówno z funduszy publicznych, w tym dotacji unijnych, jak i z sektora prywatnego, takie jak kredyty, leasing czy private equity. Przyjrzymy się, jak te źródła finansowania kształtują przyszłość inwestycji w biogaz i biometan.
  6. Aspekt ekoterroryzmu w inwestycjach biogazowych: Analiza tego zagadnienia, oparta na studiach przypadków i profesjonalnych propozycjach, pozwoli zrozumieć, jak chronić sektor biogazu i biometanu przed potencjalnymi zagrożeniami.
  7. Program Narodowego Centrum Badań i Rozwoju „Elektrociepłownia w lokalnym systemie energetycznym”: Przedstawimy najnowsze informacje na temat tego programu, który ma na celu rozwijanie lokalnych systemów energetycznych opartych na elektrociepłowniach.
  8. Inwestycje biogazowe a rolnictwo wielkoobszarowe: Zastanowimy się nad szansami i wyzwaniami, jakie niosą inwestycje biogazowe dla rolnictwa na dużą skalę.
  9. Rola Grupy Orlen i plany inwestycyjne PGNiG BioEvolution: Dowiemy się więcej o planach Grupy Orlen, która aspiruje do bycia liderem na rynku biometanu, oraz planach inwestycyjnych PGNiG BioEvolution sp. z o.o.

Doroczne nagrody: Na zakończenie forum zostaną wręczone prestiżowe nagrody, takie jak Ambasador Biogazu 2023, Biogazownia Roku i Dostawca Roku, które wyróżniają osiągnięcia i zaangażowanie w sektorze biogazu i biometanu w 2023 roku.

Green Gas Poland 2023/V Forum Biogazu i Biometanu będzie ważnym wydarzeniem dla wszystkich zainteresowanych przyszłością biogazu i biometanu w Polsce. Forum stanowi doskonałą okazję do wymiany wiedzy, doświadczeń i budowania relacji w tej dynamicznie rozwijającej się branży. Nie zapomnijcie śledzić naszej strony internetowej http://greengaspoland.pl/ i być z nami 1 grudnia 2023 roku!

Eko technologie – zrównoważone miasto dzisiaj i dla przyszłych pokoleń

Aktualności, energia elektryczna, Klimat, Środowisko, , , Możliwość komentowania Eko technologie – zrównoważone miasto dzisiaj i dla przyszłych pokoleń została wyłączona

Śmietniki na kartę, panele fotowoltaiczne, zielony wodór, wykorzystanie bio odpadów – to tylko kilka z elementów transformacji świata odpowiedzialnego za kondycję planety. Zdając sobie sprawę z degradacji zasobów naturalnych i ekosystemów, do jakiej prowadzi konsumpcjonizm, zmuszeni jesteśmy do dyskusji i podejmowania realnych działań w celu minimalizowania strat dla środowiska.

Technologie bywają rozpatrywane w kontekście degradacji planety. Coraz częściej jednak w szerokich gremiach dyskutuje się na temat technologii, które nie prowadzą do deficytu zasobów naturalnych, a wręcz przeciwnie – dbają o ich utrzymanie i maksymalne wykorzystanie. Jedną z okazji do takich dyskusji jest największy w Polsce kongres poświęcony funkcjonowaniu i rozwojowi inteligentnych miast – Smart City Forum. To tam gromadzą się decydenci szczebla krajowego, administracji samorządowej oraz eksperci z zakresu energetyki, budownictwa, transportu, bezpieczeństwa czy zarządzania danymi, którzy dyskutują na temat transformacji niezbędnej do rozwoju kraju.

Technologie jako pomoc w walce o środowisko

W skali globalnej dokonuje się ogromna transformacja dotycząca rozwoju państw, miast, funkcjonowania ludzi i ich współpracy z technologią. Jednak to, co na co dzień ułatwia nam życie, często ma zgubne działanie dla planety. To determinuje naukowców i przedsiębiorców do wprowadzania takich rozwiązań, jak te poniżej.

 Akumulatory tradycyjne a baterie z soli morskiej

Jednym z produktów znacznie obciążających zasoby naturalne są akumulatory. Najczęściej w ich składzie znajduje się lit, kobalt lub grafit, których wydobycie nie tylko prowadzi do degradacji gleb, ale nawet do niszczenia całych ekosystemów. Jednak akumulatory czy baterie są niezbędne do magazynowania wyprodukowanej energii. To z kolei wymusza wykorzystanie niszczących planetę baterii i akumulatorów, nawet w celu przechodzenia na energię odnawialną. Z tego problemu zrodził się pomysł baterii przyjaznej środowisku. Jej skład oparty jest na siarce sodowej, która jako rodzaj soli uzyskanej z wody morskiej, pozwala na przechowanie energii, a jednocześnie jest to produkt przyjazny środowisku. Co więcej, jest kilkukrotnie bardziej efektywna niż bateria litowa, przez co może być podstawą akumulatorów magazynujących energię rozbudowanych sieci. Zmierzając w kierunku dekarbonizacji, sód przetwarzany z wody morskiej ma ogromny potencjał do zagwarantowania bezpieczeństwa energetycznego na szeroką skalę.

IoT

To idea nazywana Internetem rzeczy, a polegająca na wymianie danych dzięki tworzeniu obiektów – rzeczy – podłączonych do sieci. W praktyce zastosowanie tego systemu można zaobserwować np. w inteligentnym domu, gdzie urządzenia AGD mogą wykonywać zdalnie polecenia właścicieli. IoT stosuje się również w przemyśle np. do ulepszania technologii fotowoltaicznej. Idea ta, z racji umiejętności rozwijania uczenia maszynowego, ma potencjał w badaniach nad energią odnawialną. Większe i dokładniejsze operowanie danymi pozwoli na wyciąganie lepszych i trafniejszych wniosków.

Mikrosieci energetyczne i niezależność energetyczna

Zmiany klimatu, jak również konflikt zbrojny w Ukrainie, przyniosły wielu krajom obawy o blackout. Nawet wysoko rozwinięte państwa postanowiły zająć się tym problemem w celu zapewnienia niezależności energetycznej. Taką samowystarczalność gwarantują mikrosieci energetyczne, które w ramach zdecentralizowanych sieci, przenoszą ciężar i odpowiedzialność wytwarzania energii na lokalną skalę. W związku z tym montujemy coraz więcej paneli słonecznych, wytwarzamy więcej „własnej” energii i przechowujemy je w domowych magazynach lub w ramach tzw. „społecznych elektrowni” udostępniamy je sąsiadom z dzielnicy.

Zielona energia

Pod tym hasłem kryją się ekologiczne rozwiązania w zakresie przechowania nadwyżek energii tworzonej z odnawialnych źródeł. Przede wszystkim mowa tu o zielonym wodorze używanym jako paliwo do samochodów, samolotów czy statków. Uważa się go za kluczowy element transformacji energetycznej na świecie.

Digital twin

Z poszukiwaniem nowych technologii nierozerwalnie wiąże się digital twin czyli system cyfrowego bliźniaka. Jego walory są szczególnie mocno zauważalne w przemyśle, gdzie przy jego pomocy możliwe jest opracowanie nowych instalacji i szukanie specjalistycznych i precyzyjnych danych.

Zmiana podejścia z konsumpcyjnego do zamkniętego jest konieczna

Rozwój gospodarczy doprowadził do industrializacji i konsumpcjonizmu. Globalizacja produkcji i powszechny dostęp do wielu produktów przez lata potęgowały konsumpcjonistyczne podejście do życia. Ten model gospodarki nie jest jednak w stanie poradzić sobie ze zmniejszającymi się zasobami i nadmiarem odpadów. Dlatego konieczna jest zmiana podejścia i eko-konsumpcja czyli konsumpcja zrównoważona. By uniknąć katastrofy ekologicznej, należy zwrócić uwagę na cyrkularną gospodarkę i realizację celów społeczno-ekonomicznych przy uwzględnieniu minimalnie negatywnego lub wręcz pozytywnego wpływu na środowisko. Zrównoważona konsumpcja to nie tylko minimalizowanie marnotrawstwa, ale także realny wpływ przedsiębiorców i kreowanie zachowań klientów np. przez zmianę opakowań plastikowych na papierowe. Równie istotne są tu także takie zagadnienia jak np. ekonomia najmu.

Long life – czy śmieci mają wartość?

Wśród odpadów produkowanych na całym świecie około 50% trafia na wysypiska, 20% do spalarni, a jedynie 30% poddawane jest recyklingowi. Problem polega na trudności w przekształcaniu odpadów komunalnych w produkty o wartości wyższej niż bioenergia. A mogłaby to być poważna alternatywa dla paliw kopalnych. Odpowiednia obróbka strumieni odpadów, procesy fermentacji i oczyszczania mogłyby prowadzić do przekształcania frakcji surowców w użyteczne związki. Wytwarzanie produktów wysokiej jakości jest nie tylko możliwe, ale wręcz konieczne, by pomóc Europie stać się gospodarką o obiegu zamkniętym.

Gospodarka Obiegu Zamkniętego – czym jest?

Tymczasem obecnie funkcjonujemy w modelu: „kup tani produkt, szybko go zużyj i wyrzuć”. W samej Unii Europejskiej co roku produkuje się około 2,5-3 mld ton odpadów. Kurczące się surowce, materiały i energia sprawiają, że zaczynamy myśleć inaczej. GOZ powinna zakładać wykorzystywanie produktów maksymalnie długo przy jednoczesnym minimalizowaniu odpadów, jak również ponowne wykorzystywanie surowców powstałych z odpadów. Chodzi więc o model: „surowce, produkcja, konsumpcja, recykling, surowce, produkcja…”. W ten sposób wydłuża się cykl życia produktów i ogranicza odpady do minimum, a przez to wpływa na lepszą kondycję ekosystemów i środowiska. Co więcej, redukuje się w ten sposób emisję gazów cieplarnianych i zmniejsza zależność od surowców. Z przedsiębiorczego punktu widzenia GOZ może zwiększać konkurencyjność, pobudzać rozwój innowacji i wzrost gospodarczy.

Jakie korzyści płyną z segregacji bio odpadów?

Duże znaczenie ma także proces segregowania i przetwarzania bioodpadów na związki, z których następnie produkować można biopaliwa, bioplastiki, a nawet mydło czy olej omega-3. Bio odpady to około 34% wszystkich odpadów, które często gromadzone są z odpadami resztkowymi i niepotrzebnie trafiają na wysypisko. Odpowiednia segregacja bio odpadów minimalizuje problemy środowiskowe w postaci wytwarzania metanu, a wytwarza biogaz, z którego wytwarza się energię cieplną i elektryczną. Kompostowanie i fermentacja odpadów może też prowadzić do wytworzenia nawozów niezbędnych w rolnictwie.

Biogazownie – szansa na oszczędności i dbałość o środowisko

Aktualności, Energetyka, Gaz, Klimat, Środowisko, , , , , Możliwość komentowania Biogazownie – szansa na oszczędności i dbałość o środowisko została wyłączona

Biogaz i biometan to produkty, w których pokłada się nadzieje na zwiększenie europejskiego bezpieczeństwa energetycznego. Redukcja emisji CO2 wspiera dekarbonizację sektora energetycznego i rolniczego. Im szybciej na rynku energii pojawi się biogaz i biometan, tym szybszy będzie rozwój różnych sektorów rynkowych, jak np. transport lotniczy, transport morski, rolnictwo, ciepłownictwo czy energetyka.

  • W ciągu 8 lat UE rozszerzy ilość produkowanego biogazu i biometanu dzięki strategii “From Farm to Fork”
  • Mikrobiogazownie skierowane do małych i średnich gospodarstw rolnych i odbiorców indywidualnych pozwolą zmniejszyć zapotrzebowanie na węgiel
  • Wykorzystanie zielonego wodoru w transporcie skutkować będzie zyskiem dla środowiska i oszczędnościami konsumentów
  • Dywersyfikacja źródeł energii zapewni stabilność dostaw energii i dbałość o środowisko

Zielony wodór przyszłością energetyki

Paliwa kopalne wciąż są filarem rozwoju przemysłu, a przez to także naszej codzienności. Tymczasem to transformacja energetyczna, odnawialne źródła energii i paliwa to pretekst do formułowania nowych pomysłów, planów i postulatów na dywersyfikację źródeł energii i dekarbonizację miksu energetycznego. Przy okazji rozważań o tym, mocny akcent kładzie się na zielony wodór. Wszystko po to, by osiągnąć w najbliższych dziesięcioleciach taki status pod względem emisji, który będzie co najmniej neutralny dla klimatu, do czego zobowiązuje nas chociażby Komisja Europejska.

Powyższe zagadnienia są dogłębnie analizowane podczas Konferencji Energetycznej EuroPOWER & OZE POWER. W 2023 roku odbędzie się ona 13-14 kwietnia w Warszawie. To ponad 500 uczestników, 70 prelegentów, aż 11 merytorycznych debat, którym towarzyszy 45 partnerów i patronów. W programie są prelekcje m.in. o transformacji energetycznej, ciepłownictwie, energetyce jądrowej, wiatrowej oraz elektryfikacji transportu.

Biogazownie jako metoda na dywersyfikację źródeł energii

Unia Europejska od dłuższego czasu ma plany tworzenia zdekarbonizowanej i konkurencyjnej gospodarki. Projekt ten, nazwany Europejskim Zielonym Ładem, zakłada rozszerzenie ilości produkowanego i zużywanego biogazu i biometanu. Obecnie te składniki zaspokajają niecałe 5% popytu na gaz w UE. Dlatego strategia „From Farm to Fork” prowadzi do rozwoju społeczności, które wykorzystują biogaz pochodzący z odpadów rolniczych na terenach wiejskich. W odpowiedzi na przerwane łańcuchy dostaw energii przez wojnę w Ukrainie, unijny system energetyczny ma ambicje przekształcania się w rekordowym tempie. W ciągu 8 lat planowane jest wybudowanie 1000 dużych instalacji.

Mikrobiogazownie – małe kroki do wielkiego sukcesu

Na potrzeby dywersyfikacji źródeł energii odpowiada też firma Global Hydrogen, która w 2023 roku planuje wprowadzić na rynek pierwsze modułowe mikrobiogazownie. To rozwiązanie o mocy do 5 kW, które producent kieruje do małych i średnich gospodarstw rolnych oraz odbiorców indywidualnych. Pozwoli ono zmniejszać zapotrzebowanie na węgiel i inne szkodliwe dla środowiska źródła ciepła i energii.

Jaki jest potencjał biogazu i biometanu? Czy to faktycznie szansa na tańszy prąd i ciepło?

Energia elektryczna i cieplna pozyskiwana z biogazu produkowana jest w odnawialnym źródle energii bardzo stabilnie, bo nie jest pogodozależna, ale pracuje w trybie ciągłym . Potencjał bioodpadowy kraju pozwala na budowę nawet kilku tysięcy mniejszych i większych instalacji, zarówno zintegrowanych z rynkiem rolno-spożywczym, jak i działających na wysypiskach odpadów i oczyszczalniach ścieków. Jednak obecnie branża biogazowa jest niedoinwestowana, gdyż ustawodawca nie docenia jej charakteru polegającego nie tylko na produkcji energii, ale i utylizacji odpadów, a przez to pochłaniania szkodliwych emisji, co powinno być osobno wynagradzane w systemach wsparcia.  

BioLNG powstające ze skroplonego biometanu to konieczność dla koncernów paliwowych zobowiązanych do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego. Drogą do realizacji NCW jest budowa kilkuset odpowiednio dużych instalacji produkujących biogaz, oczyszczających go do biometanu i finalnie skraplających. Mamy wtedy do czynienia z paliwem powstającym w krajowych rozproszonych źródłach, co uzupełnia zawsze ryzykowny eksport i zwiększa niezależność paliwową kraju. – mówi Artur Zawisza, Prezes Zarządu, Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego.

Energia z odpadów wykorzystywana w transporcie

Zielony wodór uważany jest za substytut paliw kopalnych, szczególnie w lotnictwie i transporcie morskim. Końcówka 2022 roku przyniosła istotne osiągnięcie w obszarze transportu lotniczego. W Wielkiej Brytanii uruchomiono pierwszy wojskowy samolot Airbus A330, w którym użyto zrównoważonego paliwa lotniczego SAF. Było to wspólne przedsięwzięcie RAF, DE&S oraz ich partnerów – Airbus, AirTanker, Rolls-Royce. Do tego zespołu dołączyła także firma Air BP, która dostarczyła paliwo. Do 2040 roku RAF planuje być pierwszymi siłami powietrznymi na świecie, które wyróżniać się będą zerową emisją netto.

Biogaz można stosować jako paliwo szczególnie w czasach obecnego kryzysu, co zabezpiecza produkcję energii. Dzięki temu biogaz potrafi dostarczyć nie tylko prąd, ale także ciepło. Pokłosiem tego stają się oszczędności konsumentów i zyski dla środowiska – resztki organiczne, z których biogaz powstaje nie są jedynie utylizowane, ale również przetwarzane i efektownie zagospodarowane.

Jakie panują trendy i jakie są obecne wyzwania w magazynowaniu energii?

Rozmiar energii odnawialnej należy mierzyć nie w mocy zainstalowanej wyrażonej w gigawatach, ale w realnej produkcji wyrażonej w gigawatogodzinach. Wtedy wyraźnie widać, że źródła pogodozależne uzyskują większą efektywność poprzez magazynowanie energii. Koncerny energetyczne powinny premiować przyłączanie do sieci magazynów  energii, a niezależnie od tego współdzielenie sieci pomiędzy mniej i bardziej stabilnymi odnawialnymi źródłami energii. – komentuje Artur Zawisza, Prezes Zarządu, Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego.

Biogazownie a dywersyfikacja energetyczna

W czasach zachwiania bezpieczeństwa energetycznego, niezbędna jest dywersyfikacja źródeł energii i dekarbonizacja miksu energetycznego. Udział niezależnej energii w miksie energetycznym zapewnia stabilność dostaw energii i dbałość o środowisko. Do takich źródeł należą przykładowo: energetyka wiatrowa, jądrowa, czy biogazownie. Jest to zatem przyszłość, jeśli chodzi o metody dywersyfikacji źródeł energii.

Rozpatrując kwestie ogrzewania, można przywołać przykład wsi Przybroda w Województwie Wielkopolskim. To tam pod koniec 2022 roku ciepło produkowane w doświadczalnej biogazowni Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, trafiło do mieszkańców części domów. Biogazownia powstała w 2019 roku, produkuje rocznie tyle ciepła, ile porównać można do efektu spalania 800 ton węgla. Docelowo system ciepłowniczy ma ogrzewać ponad 400 mieszkańców. Obecnie, w fazie eksperymentalnej, ciepło trafia do 58 odbiorców. Innowacją na skalę międzynarodową w tej biogazowni są takie rozwiązania jak np. akcelerator biotechnologiczny (hydrolizer), który ma zdolność przyspieszania wstępnego procesu fermentacji i rozkładu substratów.

Biogazownia możliwa niemal wszędzie

Inwestycje biogazowe, ale te mniejsze, o mocy poniżej 500 kW lub produkujące do 1 mln sześciennego metanu rocznie, mają łatwiejszą drogę realizacji. Nie jest tu konieczne wydanie decyzji środowiskowej, opracowanie raportu wpływu na środowisko ani też konsultacje społeczne. W związku z tym ścieżka administracyjna skrócona jest do minimum.

CEER o Pakiecie Dekarbonizacji Rynków Wodoru i Gazu

Aktualności, Gaz, OZE, Środowisko, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , Możliwość komentowania CEER o Pakiecie Dekarbonizacji Rynków Wodoru i Gazu została wyłączona

Jednym z narzędzi mających służyć realizacji założeń Europejskiego Zielonego Ładu jest projekt zmian legislacyjnych określany jako Pakiet Dekarbonizacji Rynków Wodoru i Gazu (PDRWG), zakładający  rewizję dwóch kluczowych dla sektora gazowniczego aktów, tj. dyrektywy PE i Rady 2009/73/WE z dnia
13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego, uchylającej dyrektywę 2003/55/WE (dalej „dyrektywa gazowa”) oraz rozporządzenia PE i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (dalej „rozporządzenie gazowe”).

Jako główne cele Pakietu Komisja Europejska wskazała:

  • zapewnienie warunków do powstawania infrastruktury wodorowej;
  • zapewnienie funkcjonowania konkurencyjnych rynków wodoru;
  • ułatwienie lokalnej i zdecentralizowanej produkcji gazów odnawialnych i niskowęglowych;
  • wzmocnienie praw konsumentów; oraz
  • zapewnienie przejrzystości i bezpieczeństwa dostaw.

Stanowisko Rady Europejskich Regulatorów Energetyki

Istotny głos w debacie nad PDRWG stanowi opinia Rady Europejskich Regulatorów Energetyki (CEER), przedstawiona, w ramach trwających do 18 czerwca 2021 r. konsultacji publicznych projektu.

W pierwszej kolejności, w opinii wskazano na kilka kwestii, które zdaniem CEER powinny być uznane za fundamentalne przy projektowaniu i zarządzaniu sektorem gazowym. Wśród szczególnie istotnych Rada wymienia m.in.:

  • przyjęcie stopniowego i elastycznego podejścia regulacyjnego do zmian zachodzących w sektorze wodorowym;
  • przyjęcie elastycznego i wspierającego rozwój sektora wodorowego ustawodawstwa;
  • kontynuację działań mających na celu poprawę funkcjonowania rynku gazu;
  • gwarancję praw konsumenckich bez względu na nośnik energii;
  • zwiększenie nadzoru krajowych organów regulacyjnych oraz Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki nad planowaniem zintegrowanej infrastruktury.

Odpowiadając na podstawowe pytanie Komisji Europejskiej, dotyczące rewizji dyrektywy gazowej oraz rozporządzenia gazowego CEER podkreśla, iż proces przejścia na nowy model energetyczny nie powinien zagrażać przystępności cenowej dla odbiorców taryf przesyłowych i dystrybucyjnych gazu ziemnego. Wskazano także, na potrzebę unikania subsydiowania skrośnego między użytkownikami sieci gazu ziemnego a innymi sektorami. Ponadto, odnosząc się do tzw. „zbędnych” zasobów gazu, ich zastosowanie do transportowania wodoru, w przypadku zidentyfikowania zapotrzebowania na infrastrukturę wodorową określono jako korzystne, zarówno dla odbiorców końcowych gazu, jak i wodoru.

W opinii poruszono także kwestię planowania zintegrowanej infrastruktury. Zdaniem CEER, zgodnie z postulowanym stopniowym i elastycznym podejściem regulacyjnym do rynku wodoru, harmonizacja tego sektora na poziomie unijnym, nie powinna wymagać opracowania oddzielnych Krajowych Planów Rozwoju, jednakże w przypadkach, w których jest to zasadne rozwój sektora wodorowego powinien być uwzględniony w Krajowych Planach Rozwoju dla gazu i energii elektrycznej. Mimo to, Rada wskazuje, iż istnieją wyraźne korzyści kompleksowego przeglądu infrastruktury projektów wodorowych, w szczególności, w kontekście projektów opracowywanych przez podmioty nieregulowane. Z kolei, w zakresie prawnych regulacji związanych z  odrębną infrastruktura i rynkiem wodoru Rada Europejskich Regulatorów Energetyki zaleca dostosowanie przyjmowanych rozwiązań do stopnia rozwoju sektora, uwzględniając poziom zapotrzebowania na transport wodoru, przy czym CEER zwraca uwagę na ryzyko związane z powstaniem naturalnego monopolu.

Kolejnym istotnym zagadnieniem poruszonym w stanowisku jest kwestia mieszania wodoru i innych odnawialnych, bądź niskoemisyjnych gazów w sieciach gazowych. CEER wskazuje na spodziewane korzyści, związane z tą metodą, lecz także na potencjalne zagrożenia wynikające z braku wiedzy na temat jej długofalowych konsekwencji zarówno technicznych, jak i ekonomicznych.

W ostatniej części stanowiska, CEER odnosi się do problemu uregulowania zagadnień związanych z cyberbezpieczeństwem, podnosząc, iż jest ono kluczowa dla funkcjonowania systemu dostaw UE, w konsekwencji uznając za potrzebne wprowadzenie unijnych kompleksowych ram legislacyjnych mających przeciwdziałać cyberzagrożeniom w sektorze energetycznym.

Autorka: Daria Pajdowska, Kancelaria Wawrzynowicz & Wspólnicy sp. k.