zasada 10H

Lokalizacja farm wiatrowych – stan obecny i perspektywy zmian

Aktualności, Elektroenergetyka, Energetyka, energia elektryczna, Klimat, OZE, Samorządy, Środowisko, , , , Możliwość komentowania Lokalizacja farm wiatrowych – stan obecny i perspektywy zmian została wyłączona

Od wielu lat trwa publiczna dyskusja o tym, jak rozmieszczać nowe jednostki wytwórcze elektroenergetyki wiatrowej. Obowiązująca obecnie ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 724 z późn. zm., „Ustawa o inwestycjach”) w art. 4 zawiera najważniejsze przepisy pozwalające na określenie minimalnej odległości inwestycji wiatrowej od budynków mieszkalnych. Uczestnicy debaty są podzieleni – część z nich uważa te rozwiązania za niwelujące negatywne skutki sąsiedztwa turbin wiatrowych, inni podnoszą, że aktualne zasady istotnie ograniczają realne przyrost nowych mocy. W dzisiejszym artykule przedstawimy, jak kształtował się stan prawny w tym zakresie oraz postaramy się określać, jakich modyfikacji ustawowych można się spodziewać w najbliższym czasie.

Zasada 10H i jej modyfikacje

Ustawa o inwestycjach wprowadziła dla wielu kontrowersyjną tzw. zasadę 10H. Zgodnie z nią minimalna odległość, w jakiej mogłyby powstawać nowe elektrownie od budynków mieszkalnych lub budynków z funkcją mieszaną, w którą wchodzi także funkcja mieszkalna (oraz minimalna odległość, w jakiej mogłyby powstać takie budynki od już istniejących elektrowni), musiałaby być równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości samej elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami tj. całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej. Taka odległość wymagana była nie tylko przy budynkach mieszkalnych lub budynku o funkcji mieszanej z funkcją mieszkaniową, ale także od form ochrony przyrody czy leśnych kompleksów promocyjnych. Ograniczenie to przełożyło się na spowolnienie przyrostu mocy zainstalowanych w elektrowniach wiatrowych. Z danych opublikowanych przez Urząd Regulacji Energetyki wynika, że od 2010 r. do 2016 r. moc zainstalowana jednostek wykorzystujących wiatr wzrosła z ok. 1,2 tys. MW do ok. 5,8 tys. MW, czyli o ok. 4,6 tys. MW, podczas gdy w okresie od 2016 r. do 2022 r. wzrost ten nastąpił z ok. 5,8 tys. MW do ok. 8,3 tys. MW, a zatem o ok. 2,5 tys. MW.

Przepisy artykułu 4 Ustawy o inwestycjach zostały zmienione przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 553, „Nowelizacja”). Podstawowe założenia Nowelizacji opisaliśmy jeszcze przed jej przyjęciem, na etapie prac rządowych.

W wyniku wejścia w życie Nowelizacji zasada 10H została wprawdzie utrzymana, ale jednocześnie wprowadzono wyłączenie, zgodnie z którym przez przyjęcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie możliwe jest określenie innej odległości niż ta wynikająca z zasady 10H, jednak nie mniejszej niż 700 m (pierwotnie ten ostatni wymóg odległościowy miał wynosić 500 metrów, ale w toku prac sejmowych został zmodyfikowany).

W przypadku lokalizowania lub budowy budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, na podstawie decyzji o warunkach zabudowy albo decyzji o lokalizacji inwestycji na cele publiczne, albo lokalizowania takiego budynku na podstawie planu miejscowego odległość tego budynku od elektrowni wiatrowej także powinna wynosić nie mniej niż 700 m. Nowelizacja wprowadziła też nowe przepisy określające minimalną odległość elektrowni wiatrowych od sieci najwyższych napięć (powinna być równa lub większa od trzykrotności średnicy wirnika wraz z łopatami albo równa lub większa od dwukrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa), a także zakaz lokowania elektrowni na terenach parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych i obszarów Natura 2000. Pełne zastosowanie zasady 10H zostało zachowane w przypadku parków narodowych, a w przypadku rezerwatów przyrody limit wynosi 500 m.

Propozycje zmian przedstawione w projekcie poselskim

Problem określania zasad lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych powrócił pod koniec 2023 r. za sprawą zmian zaproponowanych w poselskim projekcie ustawy o zmianie ustaw w celu wsparcia odbiorców energii elektrycznej, paliw gazowych i ciepła oraz niektórych innych ustaw („Projekt”), który wpłynął do Sejmu 28 listopada 2023 r. Z uwagi na obszerność zaproponowanych zmian przedstawimy wyłącznie te propozycje, które dotyczą reguł rozmieszczania nowych turbin wiatrowych.

W art. 5 Projektu zaproponowano zmiany w zakresie Ustawy o inwestycjach m.in. wprowadzając możliwość ustalenia lokalizacji na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zintegrowanego planu inwestycyjnego lub też uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji. Ta ostatnia byłaby całkowicie nowym, wprowadzonym przez Projekt pomysłem, a z chwilą wejścia w życie, stawałaby się szczególną formą planu miejscowego, a więc także aktem prawa miejscowego. Przed podjęciem uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji inwestor byłby obowiązany uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, która stanowiłaby podstawę oceny oddziaływania przedsięwzięcia obejmującego elektrownię wiatrową na środowisko, w tym w zakresie hałasu.

Główną zmianą zaproponowaną przez Projekt była sprawa minimalnej odległości ustalonej przez art. 4 Ustawy o inwestycjach. W proponowanym brzmieniu ustalenie lokalizacji inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej, miałoby następować z uwzględnieniem, że odległość tej elektrowni wiatrowej od terenu podlegającego ochronie akustycznej jest równa lub większa od odległości określonej w załącznikach nr 1-2 do Ustawy o inwestycjach po zmianach, odpowiednio dla danego rodzaju terenu podlegającego ochronie akustycznej, zależnej od maksymalnego emitowanego hałasu elektrowni wiatrowej. Warto podkreślić, że teren podlegający ochronie akustycznej byłby nowym pojęciem, którego definicja wskazuje na tereny dla których zostały ustalone dopuszczalne poziomy hałasu w drodze rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 112).

Nowym pojęciem proponowanym w Projekcie była również modernizacja rozumiana jako proces inwestycyjny dotyczący oddanej do użytkowania elektrowni wiatrowej lub zespołu elektrowni wiatrowych, dla których uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, prowadzący co najmniej do zwiększenia wielkości mocy zainstalowanej, w szczególności poprzez wymianę elementów technicznych. Wyłączenie od wymogu zachowania minimalnej odległości wynikającej z art. 4 ust. 1 Ustawy o inwestycjach zostało przewidziane dla przypadków modernizacji elektrowni wiatrowej lub zespołu elektrowni wiatrowych dokonywanej przy zachowaniu dotychczasowej lokalizacji poszczególnych elektrowni wiatrowych, przy braku zwiększenia ich liczby oraz niepowodującej zwiększenia oddziaływania na środowisko w stosunku do zakresu określonego w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla zrealizowanego już przedsięwzięcia, którego modernizację planuje inwestor, pod warunkiem, że w wyniku modernizacji nie zostaną przekroczone normy poziomu hałasu określone w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2556 z późn. zm.). Ponadto kolejną z różnic byłoby uchylenie art. 4a obowiązującej Ustawy o inwestycjach dotyczącego odległości od linii przesyłowych. Warto także podkreślić, że w przypadku odległości od parku narodowego lub rezerwatu przyrody Projekt przewidywał zmniejszenie odległości z zasady 10H oraz 500 m do nie mniej niż 300 m dla obydwu przypadków.

Jak już wspomniano wcześniej w załącznikach nr 1 i 2 miałyby zostać zamieszczone wyrażone w metrach dopuszczalne odległości lokalizacji elektrowni wiatrowych od poszczególnych rodzajów terenów. Uzyskane po analizach akustycznych wyniki przedstawiono w tabelach, przy czym w załączniku 1 umieszczono zasięg hałasu odpowiadający izofonie 45 dBA zgodnie z normatywną ochroną dla rodzajów terenów: zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, zabudowy zagrodowej, tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, tereny mieszkaniowo-usługowe. W załączniku 2 umieszczono odpowiednio zasięg hałasu odpowiadający izofonie 40 dBA zgodnie z normatywną ochroną dla rodzajów terenów: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, tereny zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, tereny domów opieki społecznej, tereny szpitali, strefa ochronna „A” uzdrowiska.

Najczęściej komentowaną propozycją zmian była jednak projektowana modyfikacja przepisu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 z późn. zm.), polegająca na dodaniu do katalogu celów publicznych budowy, przebudowy i utrzymania instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 z późn. zm.) o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, w szczególności elektrowni wiatrowej wraz z inwestycją towarzyszącą w rozumieniu Ustawy o inwestycjach. Takie posunięcie mogłoby pozwolić na dokonanie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli ten cel nie mógłby zostać zrealizowany w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. Propozycje te wywołały kontrowersje i ożywioną dyskusję w toku prac sejmowych, w wyniku której ostatecznie z Projektu usunięto kontrowersyjne zapisy dotyczące lokalizacji lądowych farm wiatrowych a projektodawcy zdecydowali się na przedstawienie propozycji w tym zakresie w osobnym projekcie ustawy.

Co przyniesie przyszłość?

Sądząc po wypowiedziach posłów związanych z kontrowersyjnymi zmianami ujętymi w Projekcie, najpewniej nowe propozycje legislacyjne dotyczące zmiany zasad lokalizacji elektrowni wiatrowych trafią do Sejmu w odpowiednio zmodyfikowanej formie. Jeszcze przed przyjęciem ustawy z dnia 7 grudnia 2023 r. o zmianie ustaw w celu wsparcia odbiorców energii elektrycznej, paliw gazowych i ciepła zapowiadali, że propozycje zostaną szerzej skonsultowane i poddane ponownej ocenie. Można jednak spodziewać się, że rząd będzie dążył do zmian, które przełożą się na szybszy wzrost mocy zainstalowanych w elektrowniach wiatrowych niż miało to miejsce od momentu wejścia w życie Ustawy o inwestycjach.

Jak pisaliśmy w ostatnim artykule, projektodawcy dali do zrozumienia, że ich celem jest stopniowe odchodzenie od rozwiązań interwencyjnych w zakresie cen energii, czego elementem ma być także stworzenie rozwiązań pozwalających na dalszy rozwój odnawialnych źródeł energii. Towarzyszyć temu ma przywrócenie obliga giełdowego dla energii elektrycznej, które także było częścią pierwotnego Projektu. Na ten moment do Sejmu nie wpłynął żaden projekt dotyczący zmian zasad lokalizacji elektrowni wiatrowych. O nowościach w tym zakresie nie można także mówić w kontekście wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów oraz wykazu prac legislacyjnych Ministra Klimatu i Środowiska. Na razie pozostaje zatem czekać.

Autorzy: r.pr. Tomasz Brzeziński, Aleksandra Walczak, Marcel Krzanowski, Wawrzynowicz & Wspólnicy sp. k.

Wkrótce zmiany w przepisach dotyczących lokalizacji farm wiatrowych?

Aktualności, Energetyka, energia elektryczna, Klimat, OZE, Samorządy, Środowisko, , , , Możliwość komentowania Wkrótce zmiany w przepisach dotyczących lokalizacji farm wiatrowych? została wyłączona

Czy już niedługo nastąpi przełom w lokalizacji farm wiatrowych? Ponad rok temu na naszym portalu ukazał się artykuł , w którym przedstawiliśmy najważniejsze propozycje zmian do ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (dalej: ustawa wiatrakowa), mające „odblokować” procesy inwestycyjne dla tego rodzaju infrastruktury. Przypomnijmy, że zgodnie z obowiązującą wersją ustawy wiatrakowej turbiny można budować w odległości równej 10-krotności ich wysokości od budynków mieszkalnych i terenów cennych przyrodniczo (tzw. zasada 10H). Rozwiązanie to stanowiło odpowiedź na protesty mieszkańców skarżących się na uciążliwe sąsiedztwo farm wiatrowych, które jednocześnie położyło kres powstawaniu nowych wiatraków (w okresie od wejścia w życie zasady 10H do teraz powstawały przede wszystkim farmy, które uzyskały stosowne pozwolenia wcześniej). Polityka klimatyczna Unii europejskiej oraz agresja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę powodują jednak, że konieczne jest zmiana priorytetów i skorzystanie z wszystkich (potencjalnie) dostępnych źródeł energii.

W dzisiejszym artykule przyjrzymy się zmianom, które zostały zaprezentowane w najnowszej wersji projektu ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw (dalej: Nowelizacja) przygotowywanej pod okiem Ministra Klimatu i Środowiska i opublikowanej w wykazie Rządowego Centrum Legislacji w pierwszej połowie maja tego roku (w dniu 4 maja 2021 r. dokument został opublikowany jako wniosek Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, jednak po ponad roku stworzono dla niego nową zakładką, już ze wskazaniem jako wnioskodawcy Ministra Klimatu i Środowiska).

Zmiany w słowniczku ustawowym

Zacząć wpada od zmian, jakie mają dotknąć słowniczka ustawy wiatrakowej, a dokładniej dodania trzech wyrażeń, które będą miały prawnie narzucone znaczenie.

Pierwszym z nich jest „całkowita wysokość elektrowni wiatrowej”. Po wejściu w życie Nowelizacji wyrażenie to ma oznaczać „wysokość elektrowni wiatrowej mierzona od poziomu gruntu do najwyższego punktu tej elektrowni, wliczając w to część budowlaną, stanowiącą budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz urządzenia techniczne”.

Drugim wyrażeniem jest „eksploatujący elektrownię wiatrową”, które oznaczać ma „podmiot posiadający tytuł prawny do wybudowania elektrowni wiatrowej, lub do jej uruchomienia, eksploatacji, zatrzymania lub likwidacji”.

Wreszcie trzecim jest wyrażenie „gmina pobliska”, przez które należy rozumieć „gmina, której obszar w całości lub w części jest położony w odległości mniejszej niż dziesięciokrotność maksymalnej całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, zlokalizowanej na podstawie decyzji o warunkach zabudowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym […] lub na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na terenie gminy, na której obszarze ta elektrownia wiatrowa jest lokalizowana lub na podstawie projektu takiego planu, lub w zasięgu oddziaływań tej elektrowni wynikającym z prognozy oddziaływania na środowisko sporządzonej do projektu tego planu miejscowego, o którym mowa w art. 51 ust. 2 pkt 2 lit. ba ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247), […]  jeżeli jest on większy”.

Zmiany te po części mają „uporządkować” przepisy ustawy wiatrakowej (definicja wyrażenia „całkowita wysokość elektrowni wiatrowej” została oparta na obecnej treści przepisu art. 4 ust. 1 ustawy wiatrakowej) oraz ujednolicić rozumienie nowych wyrażeń, które pojawią się wraz z wejściem w życie Nowelizacji.

Modyfikacja zasady 10H

Nowelizacja przewiduje utrzymanie zasady 10H, jednak wprowadza rozwiązania, które w uzasadnieniu określono jako „oddanie większego władztwa w zakresie wyznaczania lokalizacji elektrowni wiatrowych poszczególnym gminom w ramach procedury planistycznej”. Otóż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (pozostający w dalszym ciągu wyłącznym aktem, w oparciu o który możliwa będzie lokalizacja farmy) będzie mógł określać inną odległość elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego, mając na uwadze zasięg oddziaływań elektrowni wiatrowej oraz określoną w Nowelizacji bezwzględną odległość minimalną (500 m). Podstawą dla określania wymaganej minimalnej odległości od zabudowań mieszkalnych mają być wyniki przeprowadzonej prognozy oddziaływania na środowisko (w ramach której analizuje się m.in. wpływ emisji hałasu na otoczenie i zdrowie mieszkańców) wykonywanej dla projektu planu miejscowego. Aby dodatkowo wzmocnić znaczenie oraz jakość prognozy wykonywanej na potrzeby projektu lub zmiany planu dla elektrowni wiatrowej, będą one obowiązkowo uzgadniane, a nie jak dotąd opiniowane, z właściwymi Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ).

Identyczna, minimalna, bezwzględna odległość będzie dotyczyć lokowania nowych budynków mieszkalnych w odniesieniu do istniejącej elektrowni wiatrowej bez względu na to czy będą one lokalizowane w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego czy decyzję o warunkach zabudowy.

Ostateczna odległość od zabudowań mieszkalnych będzie weryfikowana i określana w ramach procedury wydawania przez właściwego RDOŚ decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla danej inwestycji, na podstawie szczegółowego raportu oddziaływania na środowisko, przy zachowaniu nowej minimalnej, bezwzględnej odległości od zabudowań mieszkalnych, która zostanie wskazana w ustawie. Zgodnie z Nowelizacją będzie możliwość wydania dodatkowych, szczegółowych przepisów obejmujących wytyczne dla RDOŚ oraz gmin, dotyczące badania i określania oddziaływań elektrowni wiatrowych i ich maksymalnych poziomów.

Łatwiejsza lokalizacja, ale z dodatkowymi konsultacjami

Twórcy Nowelizacji uznali, że ułatwienie procesów inwestycyjnych powinno wiązać się z przyznaniem mieszkańcom najbliższego sąsiedztwa farmy wiatrowej rozwiązań, które zapewnią im możliwość zajęcia stanowiska przed realizacją przedsięwzięcia. Z tego względu do ustawy wiatrakowej mają zostać dodane nowe przepisy regulujące przeprowadzenie z lokalną społecznością konsultacji publicznych projektu planu miejscowego, w którym przewiduje się granice terenów pod budowę elektrowni wiatrowych.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta w gminie, w której lokalizowana ma być elektrownia będzie zobowiązany:

  • zorganizować w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu co najmniej jedną dyskusję publiczną przewidującą spotkanie bezpośrednie oraz co najmniej jedną dyskusję publiczną prowadzoną za pomocą środków porozumiewania się na odległość, zapewniających jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku, nad możliwymi do ujęcia w tym planie rozwiązaniami,
  • ogłosić o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na okres co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia (w ogłoszeniu tym organ będzie musiał określić termin, w którym możliwe będzie składanie uwag do projektu, nie krótszy niż 30 dni od dnia zakończenia okresu jego wyłożenia),
  • wyłożyć ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko na okres co najmniej 30 dni,
  • zorganizować w tym czasie co najmniej dwie dyskusje publiczne nad przyjętymi w tym projekcie rozwiązaniami, w tym co najmniej jedną przewidującą spotkanie bezpośrednie oraz co najmniej jedną prowadzoną za pomocą środków porozumiewania się na odległość, zapewniających jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku.

Z propozycji zawarty w Nowelizacji wynika, że w dyskusjach publicznych dotyczących planów miejscowych dla elektrowni wiatrowej, uczestniczyć będą obowiązkowo wójt, burmistrz albo prezydent miasta, jego zastępca lub sekretarz gminy, przewodniczący lub wiceprzewodniczący rady gminy lub inny radny wskazany przez przewodniczącego, przedstawiciel inwestora w elektrownie wiatrową (jeśli występuje), przedstawiciel gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej oraz przedstawiciel właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

Ponadto nowe przepisy mają zapewnić, aby uwzględnione zostały opinie mieszkańców gmin pobliskich, na których tereny może oddziaływać elektrownia wiatrowa. Prawidłowe przeprowadzenie procedury lokalizacyjnej wymagać będzie uzyskania opinii wójta, burmistrza albo prezydenta miasta tej gminy (gmin) pobliskiej, dotyczącej projektu planu dla elektrowni wiatrowej. Jej mieszkańcy będą informowani o planowanym terminie zaopiniowania takiego projektu. Gdy zgodnie z prognozą oddziaływania na środowisko, pomimo przeprowadzonej procedury opiniowania projektu planu, faktyczny zasięg oddziaływania rozciągałby się na gminę pobliską, dla tego fragmentu  obszarze oddziaływania elektrowni wiatrowej gmina pobliska będzie musiała przyjąć własny plan.

Bezpieczniejsza eksploatacja farm wiatrowych

Istotnym elementem proponowanych zmian jest wzmocnienie obowiązków podmiotu eksploatującego elektrownie wiatrową w zakresie zapewnienia bezpiecznej eksploatacji elektrowni wiatrowej. Nowelizacja ma wprowadzić dodatkowe obowiązki dotyczące czynności technicznych istotnych dla zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji elementów technicznych elektrowni wiatrowych, które będą realizowane przez certyfikowane przez Urząd Dozoru Technicznego (dalej: UDT) wyspecjalizowane techniczne serwisy komercyjne.

Prezes UDT będzie okresowo certyfikował (co 5 lat) oraz weryfikował kompetencje i zasoby podmiotu prowadzącego usługi serwisu technicznego elementów technicznych elektrowni wiatrowej (biorąc pod uwagę m.in. posiadany personel, jego kompetencje i uprawnienia do wykonywania określonych czynności serwisowych).

Ponadto powstać ma rejestr podmiotów mogących świadczyć tego typu usługi. Weryfikowane będzie, przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki czy eksploatujący elektrownię wiatrową korzysta z usług certyfikowanego serwisu.

Autor: Marcel Krzanowski, Wawrzynowicz & Wspólnicy sp. k.

***

Zapraszamy do zapoznania się z nowym tekstem opublikowanym na portalu zamówienia.org.pl: Etapy prowadzenia postępowania w trybie podstawowym z możliwością negocjacji i w trybie podstawowym z negocjacjami.